๗. สุทธิกสูตร

๗. สุทฺธิกสุตฺตวณฺณนา

สตฺตเม สุทฺธิกภารทฺวาโชติ อยํปิ ภารทฺวาโชว, สุทฺธิกปญฺหสฺส ปน ปุจฺฉิตตฺตา สงฺคีติกาเรหิ เอวํ วุตฺโต. สีลวาปิ ตโปกรนฺติ สีลสมฺปนฺโนปิ ตโปกมฺมํ กโรนฺโต. วิชฺชาจรณสมฺปนฺโนติ เอตฺถ วิชฺชาติ ตโย เวทา. จรณนฺติ โคตฺตจรณํ. โส สุชฺฌติ น อญฺญา อิตรา ปชาติ โส เตวิชฺโช พฺราหฺมโณ สุชฺฌติ, อยํ ปน อญาณมิตปชา ๑- น สุชฺฌตีติ วทติ. พหุมฺปิ ปลปํ ชปฺปนฺติ พหุํปิ ปลปํ ชปฺปนฺโต, "พฺราหฺมโณว สุชฺฌตี"ติ เอวํ วจนสหสฺสํปิ ภณนฺโตติ อตฺโถ. อนฺโต กสมฺพูติ อนฺโต กิเลสปูติสภาเวน ปูติโก. สงฺกิลิฏฺโฐติ กิลิฏฺเฐหิ กายกมฺมาทีหิ สมนฺนาคโต. สตฺตมํ.