๘. กุลฆรณีสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๗๘๐ · บรรทัด ๖๕๐๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๘. กุลฆรณีสุตฺตวณฺณนา
อฏฺฐเม อชฺโฌคาฬฺหปฺปตฺโตติ โอคาหปฺปโต. โส กิร สตฺถุ สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา ตํ วนสณฺฑํ ปวิสิตฺวา ทุติยทิวเส คามํ ปิณฺฑาย ปาวิสิ ปาสาทิเกหิ อภิกฺกนฺตาทีหิ. อญฺญตรํ กุลํ ตสฺส อิริยาปเถ ปสีทิตฺวา ปญฺจปติฏฺฐิเตน วนฺทิตฺวา ปิณฺฑปาตํ อทาสิ. ภตฺตานุโมทนํ ปุน สุตฺวา อติเรกตรํ ปสีทิตฺวา "ภนฺเต นิจฺจกาลํ อิเธว ภิกฺขํ คณฺหถา"ติ นิมนฺเตสิ. เถโร อธิวาเสตฺวา เตสํ อาหารํ ปริภุญฺชมาโน วิริยํ ปคฺคยฺห ฆเฏนฺโต อรหตฺตํ ปตฺวา จินฺเตสิ "พหูปการํ เม เอตํ กุลํ, อญฺญตฺถ คนฺตฺวา กึ กริสฺสามี"ติ ผลสมาปตฺติสุขํ อนุภวนฺโต ตตฺเถว วสิ. อชฺฌภาสีติ สา กิร เถรสฺส ขีณาสวภาวํ อชานนฺตี จินฺเตสิ "อยํ เถโร เนว อญฺญํ คามํ คจฺฉติ, น อญฺญํ ฆรํ, น รุกฺขมูลอาสนสาลาทีสุ นิสีทติ, นิจฺจกาลํ ฆรํ ปวิสิตฺวาว นิสีทติ, อุโภ เจเต ๔- โอคาธปฺปตฺตา ปติคาธปฺปตฺตา, กทาจิ เอส อิมํ กุลํ ทูเสยฺย, โจเทสฺสามิ นนฺ"ติ. ตสฺมา อภาสิ.
สณฺฐาเนติ นครทฺวารสฺส อาสนฺเน ๕- มนุสฺสานํ ภณฺฑกํ โอตาเรตฺวา วิสมนฏฺฐาเน. สงฺคมฺมาติ สมาคนฺตฺวา. มนฺเตนฺตีติ กเถนฺติ. มญฺจ ตญฺจาติ มํ จ กเถนฺติ, ตํ จ กเถนฺติ. กิมนฺตรนฺติ กึ การณํ. พหู หิ สทฺทา ปจฺจูหาติ พหุกา เอเต โลกสฺมึ ปฏิโลมสทฺทา. น เตนาติ เตน การเณน, เตน วา ตปสฺสินา น มงฺกุ โหตพฺพํ. น หิ เตนาติ น หิ เตน ปเรหิ วุตฺตวจเนน
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ธมฺมการเกน, ฉ.ม. ธมมกรเณน ๒ ฉ.ม. ปมชฺชิตฺวา, อิ. สมฺมชฺชิตฺวา
@๓ สี., อิ. คโตติ ๔ ฉ.ม.,อิ. อุโภ เปเต ๕ สี.อาสนฺเน ฐาเน สตฺโต กิลิสฺสติ, อตฺตนา กเตน ปน ปาปกมฺเมเนว กิลิสฺสตีติ ทสฺเสติ. วาตมิโค ยถาติ ยถา วเน วาตมิโค วาเตริตานํ ปณฺณาทีนํ สทฺเทน ปริตสติ, ๑- เอวํ โส ๒- สทฺทปริตฺตาสี โหตีติ อตฺโถ. นาสฺส สมฺปชฺชเต วตนฺติ ตสฺส ลหุจิตฺตสฺส วตฺตํ น สมฺปชฺชติ. เถโร ปน ขีณาสวตฺตา สมฺปนฺนวตฺโตติ เวทิตพฺโพ. อฏฺฐมํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด