๖. กุลาวกสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๘๘๔ · บรรทัด ๗๒๔๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๖. กุลาวกสุตฺตวณฺณนา
ฉฏฺเฐ อชฺฌภาสีติ ตสฺส กิร สิมฺพลิวนาภิมุขสฺส ชาตสฺส รถสทฺโท จ อาชานียสทฺโท จ ธชสทฺโท จ สมนฺตา อสนิปาตสทฺโท วิย อโหสิ. ตํ สุตฺวา สิมฺพลิวเน พลวสุปณฺณา ปลายึสุ, ชราชิณฺณา เจว โรคทุพฺพลา จ อสญฺชาตปกฺขโปตกา จ ปลายิตุํ อสกฺโกนฺตา มรณภเยน ตชฺชิตา เอกปฺปหาเรเนว มหาวิรวํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. กเถนฺตีติ ทีเปติ ๒ ฉ.ม. ปฏิปฺผริตฺวา วา พาลพลนฺติ,
@อิ,ปฏิปฺผริตฺวา พาลพลนฺติ วา ๓ ฉ.ม., อิ. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ
@๔ ฉ.ม., อิ. กตรสฺส ๕ ฉ.ม., อิ. ทณฺฑาวจรณรหิตา วิรวึสุ. สกฺโก ตํ สุตฺวา "กสฺส สทฺโท ตาตา"ติ มาตลึ ปุจฺฉิ. รถสทฺทํ เต เทว สุตฺวา สุปณฺณา ปลายิตุํ อสกฺโกนฺตา วิรวนฺตีติ. ตํ สุตฺวา กรุณาสมาปชฺชิตทหโย ๑- อภาสิ. อีสามุเขนาติ รถสฺส อีสามุเขน. ยถา กุลาวเก อีสามุขํ น สญฺจุณฺเณติ, เอวํ อิมินา อีสามุเขน เต ปริวชฺชย. โส หิ รโถ ปุญฺญปจฺจยนิพฺพตฺโต จกฺกวาฬปพฺพเตปิ สิเนรุมฺหิปิ สมฺมุขีภูเต นิพฺพิชฺฌิตฺวาว ๒- คจฺฉติ น สชฺชติ, อากาเส คมนวเสเนว ๓- คจฺฉติ. สเจ เตน สิมฺพลิวเนน คโต ภเวยฺย, ยถา มหาสกเฏ กทลิวนมชฺเฌน วา เอรณฺฑวนมชฺเฌน วา คจฺฉนฺเต สพฺพํ วนํ วิภคฺคํ นิมฺมถิตํ โหติ, เอวํ ตํปิ สิมฺพลิวนํ ภเวยฺย. ฉฏฺฐํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด