๔. มโนนิวารณสูตร

๔. มโนนิวารณสุตฺตวณฺณนา

จตุตฺเถ ยโต ยโตติ ปาปโต วา กลฺยาณโต วา. อยํ กิร เทวตา "ยํกิญฺจิ กุสลาทิเภทํ โลกิยํ วา โลกุตฺตรํ วา มโน, ตํ นิวาเรตพฺพเมว, น อุปฺปาเทตพฺพนฺ"ติ เอวํลทฺธิกา. ส สพฺพโตติ โส สพฺพโต. อถ ภควา "อยํ เทวตา อนิยฺยานิกํ กถํ กเถติ, มโน นาม นิวาเรตพฺพํปิ อตฺถิ,

@เชิงอรรถ: ๑ สี. การาปิกา ๒ สี. ฐิตํ ๓ ฉ.ม. วิชฏโนกาสํ ภาเวตพฺพํปิ อตฺถิ, วิภชิตฺวา เทสนมสฺสา ๑- ทสฺเสสฺสามี"ติ จินฺเตตฺวา ทุติยํ คาถมาห. ตตฺถ น มโน สํยตฺตมาคตนฺติ ยํ วุตฺตํ "น สพฺพโต มโน นิวารเย"ติ, กตรํ ตํ มโน, ยํ ตํ สพฺพโต น นิวาเรตพฺพนฺติ เจ. มโน สํยตฺตมาคตํ, ยํ มโน ยตฺถ สํยตภาวํ อาคตํ, "ทานํ ทสฺสามิ, สีลํ รกฺขิสฺสามี"ติอาทินา นเยน อุปฺปนฺนํ, เอตํ มโน น นิวาเรตพฺพํ, อญฺญทตฺถุํ พฺรูเหตพฺพํ วฑฺเฒตพฺพํ. ยโต ยโต จ ปาปกนฺติ ยโต ยโต อกุสลํ อุปฺปชฺชติ, ตโต ตโต จ ตํ นิวาเรตพฺพนฺติ. จตุตฺถํ.