๑๐. ทุติยปัชชุนนธีตุสูตร

๑๐. ทุติยปชฺชุนฺนธีตุสุตฺตวณฺณนา

ทสเม ธมฺมํ จาติ จสทฺเทน สํฆญฺจ, อิติ ตีณิ รตนานิ นมสฺสมานา อิธาคตาติ วทติ. อตฺถวตีติ อตฺถวติโย. พหุนาปิ โข ตนฺติ ยํ ธมฺมํ สา อภาสิ, ตํ ธมฺมํ พหุนาปิ ปริยาเยน อหํ วิภเชยฺยํ. ตาทิโส ธมฺโมติ ตาทิโส หิ อยํ ภควา ธมฺโม, ตํสณฺฐิโต สปฺปฏิภาโค ๑- พหูหิ ปริยาเยหิ วิภชิตพฺพยุตฺตโกติ ทสฺเสติ. ลปยิสฺสามีติ กถยิสฺสามิ. ยาวตา เม มนสา ปริยตฺตนฺติ ยตฺตกํ มยา มนสา ปริยาปุณิตํ ๒- ตสฺสตฺถํ ทิวสํ อวตฺวา มธุปฏลํ ปีเฬนฺตี วิย มุหุตฺเตเนว สงฺขิตฺเตน กเถสฺสามิ. เสสํ อุตฺตานเมวาติ. ทสมํ.

สตุลฺลปกายิกวคฺโค จตุตฺโถ

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ตปฺปฏิภาโค ๒ ฉ.ม.,อิ.ปริยาปุฏํ