๕. กติฉินทิสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๑๑ · บรรทัด ๖๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๕. กติฉินฺทสุตฺตวณฺณนา
ปญฺจเม กติ ฉินฺเทติ ฉินฺทนฺโต กติ ฉินฺเทยฺย. เสสปเทสุปิ เอเสว นโย. เอตฺถ จ "ฉินฺเท ชเห"ติ อตฺถโต เอกํ. คาถาพนฺธสฺส ปน อตฺถภาวตฺถํ ๕- อยํ เทวตา สทฺทปุนรุตฺตํ ๖- วชฺชยนฺตี เอวมาห. กติ สงฺคาตีโตติ กติ สงฺเค อตีโต, อติกฺกมนฺโตติ ๗- อตฺโถ. สงฺคาติโกติปิ ปาโฐ, อยเมว อตฺโถ. ปญฺจ ฉินฺเทติ ฉินฺทนฺโต ปญฺจ โอรมฺภาคิยสํโยชนานิ ฉินฺเทยฺย. ปญฺจ ชเหติ ชหนฺโต ปญฺจุทฺธมฺภาคิยสํโยชนานิ ชเหยฺย. อิธาปิ ฉินฺทนญฺจ ชหนญฺจ อตฺถโต เอกเมว, ภควา ปน เทวตาย อาโรปิตวจนานุรูเปเนว เอวมาห. อถวา ปาเทสุ พนฺธปาสาณา ๘- วิย ปญฺโจรมฺภาคิยสํโยชนานิ เหฏฺฐา อากฑฺฒมานาการานิ ๙- โหนฺติ, ตานิ อนาคามิมคฺเคน ฉินฺเทยฺยาติ วทติ. หตฺเถหิ คหิตรุกฺขสาขา วิย ปญฺจุทฺธมฺภาคิยสํโยชนานิ อุปริ อากฑฺฒมานาการานิ ๙- โหนฺติ, ตานิ อรหตฺตมคฺเคน ชเหยฺยาติ วทติ. ปญฺจ จุตฺตริ ภาวเยติ เอเตสํ สํโยชนานํ ฉินฺทนตฺถาย เจว
@เชิงอรรถ: ๑ ม. อุปริ. ๑๔/๓๗๙/๓๒๔ ทกฺขิณาวิภงฺคสุตฺต
@๒ ที. มหา. ๑๐/๓๗๗/๒๕๑ มหาสติปฏฺฐานสุตฺต ๓ ขุ. ธมฺม. ๒๕/๕๓/๒๖ วิสาขาวตฺถุ
@๔ ม. อนฺตํ อนฺตคุณํ, กยิรา มาลาคุเณ พหู. ปญฺจ กามคุณาติ, สุ.วิ. ๑/๕๔๖/๓๓๖
@เตวิชฺชสุตฺต ๕ ฉ.ม., อิ. มฏฺฐภาวตฺถํ ๖ ฉ.ม., อิ. สทฺทปุนรุตฺตึ
@๗ ฉ.ม., อิ. อติคโต, อติกฺกนฺโตติ ๘ ฉ.ม., อิ. พทฺธปาสสกุโณ
@๙-๙ ก. อากฑฺฒมานการานิ ปหานตฺถาย จ อุตฺตรึ อติเรกํ วิเสสํ ภาเวนฺโต สทฺธาปญฺจมานิ อินฺทฺริยานิ ภาเวยฺยาติ อตฺโถ ปญฺจ สงฺคาตีโตติ ราคสงฺโค โทสสงฺโค โมหสงฺโค มานสงฺโค ทิฏฺฐิสงฺโคติ อิเม ปญฺจ สงฺเค อติกฺกนฺโต. โอฆติณฺโณติ วุจฺจตีติ จตุโรฆติณฺโณติ กถียติ. อิมาย จ ปน คาถาย ปญฺจินฺทฺริยานิ โลกิยโลกุตฺตรานิ กถิตานีติ.
กติฉินฺทสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด