อันตรไปยยาล
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๓๐๙ · บรรทัด ๓๕๐๐
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรโรมัน ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
9. Antarapeyyāla
1. Satthusuttādivaṇṇanā
Ito paraṃ "satthā pariyesitabbo"ti ādinayappavattā dvādasa antarapeyyālavaggā nāma honti, te sabbepi tathā tathā bujjhanakānaṃ veneyyapuggalānaṃ ajjhāsayavasena vuttā. Tattha satthāti buddho vā hotu sāvako vā,
@Footnote: 1 Sī.,i. dassento 2 cha.Ma., i. suttāni vuttāni, tāni uttānatthānevāti Yaṃ nissāya maggañāṇaṃ labhati, ayaṃ satthā nāma, so pariyesitabbo. Sikkhā karaṇīyāti tivādhāpi sikkhā kātabbā. Yogādīsu yogoti payogo. Chandoti kattukamyatākusalacchando. Ussoḷhīti sabbasahaṃ adhimattaviriyaṃ. Appaṭivānīti anivattanā. Ātappanti kilesatāpanaviriyaṃ viriyameva. Sātaccanti satatakiriyaṃ. Satīti jarāmaraṇādivasena catusaccapariggāhikā sati. Sampajaññanti tādisameva ñāṇaṃ. Appamādoti saccabhāvanāya appamādo. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.
Antarapeyyālo navamo.
Nidānasaṃyuttavaṇṇanā niṭṭhitā.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด