๑๐. อุปาทานสูตร

๑๐. อุปาทานิยธัมมสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เกื้อกูลแก่อุปาทาน

“ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่เกื้อกูลแก่อุปาทานและอุปาทาน เธอทั้งหลายจงฟัง

ธรรมที่เกื้อกูลแก่อุปาทาน เป็นอย่างไร และอุปาทาน เป็นอย่างไร

คือ รูปที่พึงรู้แจ้งทางตาที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ ชวนให้รัก ชักให้ใคร่ พาใจให้กำหนัดมีอยู่ เหล่านี้เราเรียกว่า ธรรมที่เกื้อกูลแก่อุปาทาน

ฉันทราคะในรูปนั้นชื่อว่าอุปาทาน ฯลฯ

รสที่พึงรู้แจ้งทางลิ้น ฯลฯ

ธรรมารมณ์ที่พึงรู้แจ้งทางใจที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ ชวนให้รัก ชักให้ใคร่ พาใจให้กำหนัดมีอยู่ เหล่านี้เราเรียกว่า ธรรมที่เกื้อกูลแก่อุปาทาน

ฉันทราคะในธรรมารมณ์นั้นชื่อว่าอุปาทาน”

อุปาทานิยธัมมสูตรที่ ๑๐ จบ

โลกกามคุณวรรคที่ ๒ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมมารปาสสูตร ๒. ทุติยมารปาสสูตร

๓. โลกันตคมนสูตร ๔. กามคุณสูตร

๕. สักกปัญหสูตร ๖. ปัญจสิขสูตร

๗. สารีปุตตสัทธิวิหาริกสูตร ๘. ราหุโลวาทสูตร

๙. สัญโญชนิยธัมมสูตร ๑๐. อุปาทานิยธัมมสูตร