๑. รโหคตสูตร
เล่มที่ ๑๘ · ข้อ ๓๙๑ · บรรทัด ๕๗๙๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. รโหคตวคฺค
๑. รโหคตสุตฺตวณฺณนา
รโหคตวคฺคสฺส ปฐเม ยงฺกิญฺจิ เวทยิตํ, ตํ ทุกฺขสฺมินฺติ ยงฺกิญฺจิ เวทยิตํ, ตํ สพฺพํ ทุกฺขนฺติ อตฺโถ. สงฺขารานํเยว อนิจฺจตนฺติอาทีสุ ยา เอสา สงฺขารานํ อนิจฺจตา ขยธมฺมตา วยธมฺมตา วิปริณามธมฺมตา, เอตํ สนฺธาย ยงฺกิญฺจิ เวทยิตํ, ตํ ทุกฺขนฺติ มยา ภาสิตนฺติ ทีเปติ. ยา หิ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. นินฺนานากรณํ สงฺขารานํ อนิจฺจตา, เวทนานมฺปิ สา อนิจฺจตาว. อนิจฺจตา จ นาเมสา มรณํ, มรณโต อุตฺตรึ ทุกฺขํ นาม นตฺถีติ อิมินา อธิปฺปาเยน สพฺพเวทนา ทุกฺขาติ วุตฺตา. อถโข ปน ภิกฺขุ มยาติ อิทํ น เกวลํ อหํ เวทนานํเยว นิโรธํ ปญฺญาเปมิ, อิเมสมฺปิ ธมฺมานํ นิโรธํ ปญฺญาเปมีติ ทสฺสนตฺถํ อารทฺธํ. วูปสโม จ ปสฺสทฺธิโย จ เอวรูปาย เทสนาย พุชฺฌนกานํ อชฺฌาสเยน วุตฺตา. สญฺญาเวทยิตนิโรธคฺคหเณน เจตฺถ จตฺตาโร อารุปฺปา คหิตาว โหนฺตีติ เวทิตพฺพา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด