มหาปัญญสูตร

๗. มหาปัญญวรรค

หมวดว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญามาก

๑. มหาปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญามาก

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญามาก

ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. สัปปุริสสังเสวะ ๒. สัทธัมมัสสวนะ

๓. โยนิโสมนสิการ ๔. ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญามาก”

มหาปัญญาสูตรที่ ๑ จบ

๒. ปุถุปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาแน่น

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาแน่น”

ปุถุปัญญาสูตรที่ ๒ จบ

๓. วิปุลปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาไพบูลย์

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาไพบูลย์”

วิปุลปัญญาสูตรที่ ๓ จบ

๔. คัมภีรปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาลึกซึ้ง

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาลึกซึ้ง”

คัมภีรปัญญาสูตรที่ ๔ จบ

๕. อัปปมัตตปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาหาประมาณมิได้

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาหาประมาณมิได้”

อัปปมัตตปัญญาสูตรที่ ๕ จบ

๖. ภูริปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาดุจแผ่นดิน

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาดุจแผ่นดิน”

ภูริปัญญาสูตรที่ ๖ จบ

๗. ปัญญาพาหุลสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาหลากหลาย

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาหลากหลาย”

ปัญญาพาหุลสูตรที่ ๗ จบ

๘. สีฆปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาเร็ว

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาเร็ว”

สีฆปัญญาสูตรที่ ๘ จบ

๙. ลหุปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาฉับพลัน

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาฉับพลัน”

ลหุปัญญาสูตรที่ ๙ จบ

๑๐. หาสปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาร่าเริง

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาร่าเริง”

หาสปัญญาสูตรที่ ๑๐ จบ

๑๑. ชวนปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาแล่นไป

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาแล่นไป”

ชวนปัญญาสูตรที่ ๑๑ จบ

๑๒. ติกขปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญากล้า

... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญากล้า”

ติกขปัญญาสูตรที่ ๑๒ จบ

๑๓. นิพเพธิกปัญญาสูตร

ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาชำแรกกิเลส

“ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาชำแรกกิเลส

ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. สัปปุริสสังเสวะ ๒. สัทธัมมัสสวนะ

๓. โยนิโสมนสิการ ๔. ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาชำแรกกิเลส”

นิพเพธิกปัญญาสูตรที่ ๑๓ จบ

มหาปัญญวรรคที่ ๗ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. มหาปัญญาสูตร ๒. ปุถุปัญญาสูตร

๓. วิปุลปัญญาสูตร ๔. คัมภีรปัญญาสูตร

๕. อัปปมัตตปัญญาสูตร ๖. ภูริปัญญาสูตร

๗. ปัญญาพาหุลสูตร ๘. สีฆปัญญาสูตร

๙. ลหุปัญญาสูตร ๑๐. หาสปัญญาสูตร

๑๑. ชวนปัญญาสูตร ๑๒. ติกขปัญญาสูตร

๑๓. นิพเพธิกปัญญาสูตร

โสตาปัตติสังยุตที่ ๑๑ จบ