มหาปัญญสูตร

[๑๖๔๑] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก ... . จบ สูตรที่ ๑ ปุถุปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาแน่นหนา

[๑๖๔๒] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาแน่นหนา ... . จบ สูตรที่ ๒ วิปุลลปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาไพบูลย์

[๑๖๔๓] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไพบูลย์ ... . จบ สูตรที่ ๓ คัมภีรปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาลึกซึ้ง

[๑๖๔๔] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาลึกซึ้ง ... . จบ สูตรที่ ๔ อัปปมัตตปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาหาประมาณมิได้

[๑๖๔๕] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาประมาณมิได้ ... . จบ สูตรที่ ๕ ภูริปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาดังแผ่นดิน

[๑๖๔๖] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเพียงดังแผ่นดิน ... . จบ สูตรที่ ๖ พาหุลปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญามาก

[๑๖๔๗] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก ... . จบ สูตรที่ ๗ สีฆปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาเร็ว

[๑๖๔๘] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเร็ว ... . จบ สูตรที่ ๘ ลหุปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาเบา

[๑๖๔๙] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเบา ... . จบ สูตรที่ ๙ หาสปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาร่าเริง

[๑๖๕๐] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาร่าเริง ... . จบ สูตรที่ ๑๐ ชวนปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญาไว

[๑๖๕๑] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไว ... . จบ สูตรที่ ๑๑ ติกขปัญญสูตร เจริญ ... มีปัญญากล้า

[๑๖๕๒] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาคมกล้า ... . จบ สูตรที่ ๑๒ นิพเพธิกปัญญสูตร เจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาชำแรกกิเลส

[๑๖๕๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มาก แล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน? คือ การคบสัตบุรุษ ๑ การฟังสัทธรรม ๑ การกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย ๑ การปฏิบัติธรรม สมควรแก่ธรรม ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้ มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส. จบ สูตรที่ ๑๓ จบ มหาปัญญวรรคที่ ๗ ---------- รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มหาปัญญสูตร ๒. ปุถุปัญญสูตร ๓. วิปุลลปัญญสูตร ๔. คัมภีรปัญญสูตร ๕. อัปปมัตตปัญญสูตร ๖. ภูริปัญญสูตร ๗. พาหุลปัญญสูตร ๘. สีฆปัญญสูตร ๙. ลหุปัญญสูตร ๑๐. หาสปัญญสูตร ๑๑. ชวนปัญญสูตร ๑๒. ติกขปัญญสูตร ๑๓. นิพเพธิกปัญญสูตร. จบ โสดาปัตติสังยุต ------------- ๑๑. สัจจสังยุต สมาธิวรรคที่ ๑ สมาธิสูตร ผู้มีใจตั้งมั่นย่อมรู้ตามความเป็นจริง