พระสุตตันตปิฎก · ๔. ปฏิปัตติวรรค
พรหมัญญสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๐๕ · บรรทัด ๕๖๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๐๕] สาวัตถีนิทาน. ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพรหมัญญะ (ความเป็นพรหม) และพรหมัญญผล (ผลแห่งความเป็นพรหม) แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น.
[๑๐๖] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็พรหมัญญะเป็นไฉน? อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ นี้แล คือ ความเห็นชอบ ฯลฯ ความตั้งใจชอบ นี้เรียกว่า พรหมัญญะ.
[๑๐๗] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็พรหมัญญผลเป็นไฉน? คือ โสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล อรหัตตผล นี้เรียกว่า พรหมัญญผล. จบ สูตรที่ ๗ พรหมัญญสูตรที่ ๒ ความเป็นพรหมและประโยชน์แห่งความเป็นพรหม
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๐๕ หน้าที่ ๒๔ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๔. ปฏิปัตติวรรค
- ปฏิปัตติสูตรข้อ ๘๙ · บรรทัด ๔๙๗
- ปฏิปันนสูตรข้อ ๙๒ · บรรทัด ๕๐๗
- วิรัทธสูตรข้อ ๙๕ · บรรทัด ๕๑๖
- ปารสูตรข้อ ๙๗ · บรรทัด ๕๒๘
- สามัญญสูตร ที่ ๑ข้อ ๙๙ · บรรทัด ๕๔๗
- สามัญญสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๐๒ · บรรทัด ๕๕๖
- พรหมัญญสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๐๘ · บรรทัด ๕๗๔
- พรหมจริยสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๑๑ · บรรทัด ๕๘๓
- พรหมจริยสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๑๔ · บรรทัด ๕๙๒