พระสุตตันตปิฎก · ๔. ปฏิปัตติวรรค

พรหมัญญสูตร ที่ ๒

เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๐๘ · บรรทัด ๕๗๔

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๐๘] สาวตฺถีนิทานํ ฯ พฺรหฺมญฺญญฺจ โว ภิกฺขเว เทสิสฺสามิ พฺรหฺมญฺญตฺถญฺจ ตํ สุณาถ ฯ

[๑๐๙] กตมญฺจ ภิกฺขเว พฺรหฺมญฺญํ ฯ อยเมว อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ฯ เสยฺยถีทํ ฯ สมฺมาทิฏฺฐิ ฯเปฯ สมฺมาสมาธิ ฯ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว พฺรหฺมญฺญํ ฯ

[๑๑๐] กตโม จ ภิกฺขเว พฺรหฺมญฺญตฺโถ ฯ โย จ ๒ ภิกฺขเว ราคกฺขโย โทสกฺขโย โมหกฺขโย ฯ อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว พฺรหฺมญฺญตฺโถติ ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๐๘ หน้าที่ ๓๑ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๔. ปฏิปัตติวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๑๙ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org