สิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร

{๒๗๔} ทุติยสิกฺขาปเท ฯ ปฏิกฺกมเนปีติ อาสนสาลายํปิ ฯ ภตฺตวิสฺสคฺคนฺติ ภตฺตกิจฺจํ ฯ น สมฺภาเวสีติ น ปาปุณิ ฯ {๒๗๖} อนาจารนฺติ วุตฺตาวเสสํ กายวจีทฺวารวีติกฺกมํ ฯ ทสฺสนูปจารํ วา สวนูปจารํ วา วิชหนฺตสฺสาติ เอตฺถ ยทิ ฐิโต วา นิสินฺโน วา อุยฺโยเชติ โย อุยฺโยชิโต โส วิชหติ ตสฺส จ อาปตฺติ นาม นตฺถิ ตสฺมึ ปน วิชหนฺเตปิ อตฺถโต อิตเรน วิชหิตเมว โหติ ตสฺมา โย อุยฺโยเชติ ตสฺเสวายํ อาปตฺติ ฯ ตตฺถ สเจ อุปจารพฺภนฺตเร เอโก ปาโท โหติ ทุกฺกฏํ สีมาติกฺกเม ปาจิตฺติยํ ฯ เอตฺถ จ ทสฺสนูปจารสฺส อชฺโฌกาเส ทฺวาทสหตฺถปฺปมาณํ ตถา สวนูปจารสฺส ฯ สเจ ปน อนฺตรา กุฑฺฑทฺวารปาการาทโย โหนฺติ เตหิ อนฺตริตภาโวเยว ทสฺสนูปจาราติกฺกโม ฯ ตสฺส วเสน อาปตฺติ เวทิตพฺพา ฯ น อญฺโญ โกจิ ปจฺจโย โหตีติ ฐเปตฺวา วุตฺตปฺปการมนาจารํ อญฺญํ กิญฺจิ การณํ น โหติ ฯ {๒๗๗} กลิสาสนํ อาโรเปตีติ ๑- กลีติ โกโธ ฯ ตสฺส สาสนํ อาโรเปติ ฯ โกธสฺส อาณํ อาโรเปติ ฯ โกธวเสน ฐานนิสฺสชฺชาทีส โทสํ ทสฺเสตฺวา ปสฺสถ โภ อิมสฺส ฐานํ นิสฺสชฺชํ อาโลกิตํ วิโลกิตํ ขาณุ วิย ติฏฺฐติ สุนโข วิย นิสีทติ มกฺกโฏ วิย อิโตจีโตจ วิโลเกตีติ เอวํ อมนาปวจนํ วทติ อปฺเปว นาม อิมินาปิ อุพฺพาฬฺโห ปกฺกเมยฺยาติ ฯ เสสํ อุตฺตานเมวาติ ฯ

ติสมุฏฺฐานํ กายจิตฺตโต วาจาจิตฺตโต กายวาจาจิตฺตโต จ

@เชิงอรรถ: ๑. อาโรเจติ. สมุฏฺฐาติ กิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ โลกวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ อกุสลจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ

อุยฺโยชนสิกฺขาปทํ ทุติยํ ฯ