สิกขาบทที่ ๔ เรื่องพระฉันนะ

{๓๔๒} จตุตฺถสิกฺขาปเท ฯ กถายํ นสฺเสยฺยาติ กถํ อยํ ธมฺโม ตนฺติ ปเวณิ นสฺเสยฺย ฯ ตํ วา น สิกฺขิตุกาโมติ เยน ปญฺญตฺเตน วุจฺจติ ตํ ปญฺญตฺตํ น สิกฺขิตุกาโม ฯ อปฺปญฺญตฺเตนาติ สุตฺเต วา อภิธมฺเม วา อาคเตน ฯ {๓๔๔} เอวํ อมฺหากํ อาจริยานํ อุคฺคโหติ เอตฺถ คารยฺโห อาจริยุคฺคโห น คเหตพฺโพ ฯ ปเวณิยา อาคโต อาจริยุคฺคโหว คเหตพฺโพ ฯ กุรุนฺทิยํ โลกวชฺเช อาจริยุคฺคโห น วฏฺฏติ ปณฺณตฺติวชฺเช ปน วฏฺฏตีติ วุตฺตํ ฯ มหาปจฺจริยํ สุตฺตํ สุตฺตานุโลมํ จ อุคฺคหิตกานํเยว อาจริยานํ อุคฺคโห ปมาณํ อชานนฺตานํ กถา อปฺปมาณนฺติ วุตฺตํ ฯ ตํ สพฺพํ ปเวณิยา อาคเต สโมธานํ คจฺฉติ ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ ติสมุฏฺฐานํ กายจิตฺตโต วาจาจิตฺตโต กายวาจาจิตฺตโต จ สมุฏฺฐาติ กิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ โลกวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ อกุสลจิตฺตํ ทุกฺขเวทนนฺติ ฯ

อนาทริยสิกฺขาปทํ จตุตฺถํ ฯ