ชนสูตร ที่ ๑

๒. ทุติยปณฺณาสก

๖. ๑. พฺราหฺมณวคฺค

๑. ปฐมเทฺวพฺราหฺมณสุตฺตวณฺณนา

พฺราหฺมณวคฺคสฺส ปฐเม ชิณฺณาติ ชราชิณฺณา. วุฑฺฒาติ วโยวุฑฺฒา. มหลฺลกาติ ชาติมหลฺลกา. อทฺธคตาติ ตโย อทฺเธ ๑- อติกฺกนฺตา. วโยอนุปฺปตฺตาติ ปจฺฉิมวยํ ๒- อนุปฺปตฺตา. เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสูติ ปุตฺตทาเร อตฺตโน วจนํ อกโรนฺเต ทิสฺวา "สมณสฺส โคตมสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา นิยฺยานิกํ มคฺคํ คเวเสสฺสามา"ติ จินฺเตตฺวา อุปสงฺกมึสุ.

มยมสฺสุ โภ โคตม พฺราหฺมณาติ โภ โคตม มยํ พฺราหฺมณา น ขตฺติยา นามจฺจา น คหปติกาติ พฺราหฺมณภาวํ ชานาเปตฺวา ชิณฺณาติอาทิมาหํสุ. อกตภีรุตาณาติ อกตภยปริตฺตาณา. อวสฺสยภูตํ ปติฏฺฐานกมฺมํ อเมฺหหิ น กตนฺติ ทสฺเสนฺติ. ตคฺฆาติ เอกํสตฺเถ นิปาโต, สมฺปฏิจฺฉนตฺเถ วา. เอกนฺเตน ตุเมฺห เอวรูปา, อหมฺปิ โข เอกํ สมฺปฏิจฺฉามีติ จ ทสฺเสติ. อุปนียตีติ อุปสํหรียติ. อยํ หิ ชาติยา ชรํ อุปนียติ, ชราย พฺยาธึ, พฺยาธินา มรณํ, มรเณน ปุน ชาตึ. เตน วุตฺตํ "อุปนียตี"ติ.

อิทานิ ยสฺมา เต พฺราหฺมณา มหลฺลกตฺตา ปพฺพชิตฺวาปิ วตฺตํ ปูเรตุํ น สกฺขิสฺสนฺติ, ตสฺมา เน ปญฺจสุ สีเลสุ ปติฏฺฐาเปนฺโต ภควา โยธ กาเยน สญฺญโมติ อาห. ตตฺถ กาเยน สญฺญโมติ กายทฺวาเรน สํวโร. เสเสสุปิ เอเสว นโย. ตํ ตสฺส เปตสฺสาติ ตํ ปุญฺญํ ตสฺส ปรโลกํ คตสฺส ตายนฏฺเฐน ตาณํ นิลียนฏฺเฐน ๓- เลณํ ปติฏฺฐานฏฺเฐน ทีโป อวสฺสยนฏฺเฐน สรณํ อุตฺตมคติวเสน ปรายนญฺจ โหตีติ ทสฺเสติ. คาถา อุตฺตานตฺถาเยว. เอวํ เต พฺราหฺมณา ตถาคเตน ปญฺจสุ สีเลสุ สมาทปิตา ยาวชีวํ ปญฺจ สีลานิ รกฺขิตฺวา สคฺเค นิพฺพตฺตึสุ.

@เชิงอรรถ: ๑ สี. ตโย วเย ๒ ฉ.ม. ตติยํ วยํ ๓ สี. ลียนฏฺเฐน