อัปปเมยยสูตร

๓. อัปปเมยยสูตร

ว่าด้วยบุคคลที่ประมาณไม่ได้

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกนี้มีปรากฏอยู่ในโลก

บุคคล ๓ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. สุปปเมยยบุคคล (บุคคลที่ประมาณได้ง่าย)

๒. ทุปปเมยยบุคคล (บุคคลที่ประมาณได้ยาก)

๓. อัปปเมยยบุคคล (บุคคลที่ประมาณไม่ได้)

สุปปเมยยบุคคล เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ฟุ้งซ่าน ถือตัว โลเล ปากกล้า พูดพร่ำเพรื่อ หลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะ มีจิตไม่ตั้งมั่น มีจิตกวัดแกว่ง ไม่สำรวมอินทรีย์ นี้เรียกว่า สุปปเมยยบุคคล

ทุปปเมยยบุคคล เป็นอย่างไร

@เชิงอรรถ :

@๑ กตัญญูกตเวทีบุคคล หมายถึงบุคคลที่รู้อุปการคุณที่ผู้อื่นกระทำแก่ตนแล้วกระทำปฏิการคุณตอบแทน

@พร้อมทั้งประกาศเกียรติคุณให้ปรากฏ (องฺ.ติก.อ. ๒/๑๑๕/๒๖๑)

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่ถือตัว ไม่โลเล ไม่ปากกล้า ไม่พูด พร่ำเพรื่อ มีสติมั่นคง มีสัมปชัญญะ มีจิตตั้งมั่น มีจิตแน่วแน่ สำรวมอินทรีย์

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า ทุปปเมยยบุคคล

อัปปเมยยบุคคล เป็นอย่างไร

คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้เป็นพระอรหันตขีณาสพ นี้เรียกว่า อัปปเมยยบุคคล

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลก

อัปปเมยยสูตรที่ ๓ จบ