สนิมิตตวรรค
เล่มที่ ๒๐ · ข้อ ๓๒๒ · บรรทัด ๒๑๓๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๘. ๓. สนิมิตฺตวคฺควณฺณนา
[๗๘-๗๙] ตติยสฺส ปฐเม สนิมิตฺตาติ สการณา. ทุติยาทีสุปิ เอเสว นโย. นิทานเหตุสงฺขารปจฺจยรูปนฺติ สพฺพานิปิ หิ เอตานิ การณเววจนาเนว.
[๘๔]
สตฺตเม สเวทนาติ ปจฺจยภูตาย สมฺปยุตฺตเวทนาย สติเยว อุปฺปชฺชนฺติ, นาสตีติ อตฺโถ. อฏฺฐมนวเมสุปิ เอเสว นโย.
[๘๗]
ทสเม สงฺขตารมฺมณาติ ปจฺจยนิพฺพตฺตํ สงฺขตธมฺมํ ๑- อารมฺมณํ กตฺวาว อุปฺปชฺชนฺติ. โน อสงฺขตารมฺมณาติ อสงฺขตํ ปน นิพฺพานํ อารพฺภ น อุปฺปชฺชนฺติ. น โหนฺตีติ มคฺคกฺขเณ น โหนฺติ นาม, ผเล ปตฺเต นาเหสุนฺติ. เอวเมเตสุ ๒- ทสสุ ฐาเนสุ ยาว อรหตฺตา เทสนา เทสิตาติ.
สนิมิตฺตวคฺโค ตติโย.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด