ทานวรรค

ทานวรรคที่ ๓

อรรถกถาสูตรที่ ๑

วรรคที่ ๓ สูตรที่ ๑ (ข้อ ๓๘๖) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า ทานานิ ความว่า ชื่อว่าทาน ด้วยอำนาจแห่งวัตถุมีทานเป็นต้นที่เขาให้ บทนี้เป็นชื่อของไทยธรรม.

อีกอย่างหนึ่ง เจตนาพร้อมด้วยวัตถุ ชื่อว่าทาน บทนี้เป็นชื่อของการบริจาคสมบัติ.

บทว่า อามิสทานํ ความว่า ปัจจัย ๔ ชื่อว่าอามิสทาน โดยเป็นของให้.

บทว่า ธมฺมทานํ ความว่า บุคคลบางคนในโลกนี้กล่าวปฏิปทาเครื่องบรรลุอมตะ นี้ชื่อว่าธรรมทาน. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑

อรรถกถาสูตรที่ ๒

สูตรที่ ๒ (ข้อ ๓๘๗) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

ปัจจัย ๔ ชื่อว่ายาคะ โดยเป็นเครื่องบูชา. แม้ธรรมะก็พึงทราบว่า ชื่อว่ายาคะ โดยเป็นเครื่องบูชา. จบอรรถกถาสูตรที่ ๒

อรรถกถาสูตรที่ ๓

สูตรที่ ๓ (ข้อ ๓๘๘) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

การสละอามิส ชื่อว่าอามิสจาคะ. การสละธรรม ชื่อว่าธรรมจาคะ. จบอรรถกถาสูตรที่ ๓

อรรถกถาสูตรที่ ๔

สูตรที่ ๔ (ข้อ ๓๘๙) แปลกกันเพียงอุปสรรค. จบอรรถกถาสูตรที่ ๔

อรรถกถาสูตรที่ ๕

สูตรที่ ๕ (ข้อ ๓๙๐) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

การบริโภคปัจจัย ๔ ชื่อว่าอามิสโภคะ. การบริโภคธรรม ชื่อว่าธรรมโภคะ. จบอรรถกถาสูตรที่ ๕

อรรถกถาสูตรที่ ๖

สูตรที่ ๖ (ข้อ ๓๙๑) แปลกกันเพียงอุปสรรค. จบอรรถกถาสูตรที่ ๖

อรรถกถาสูตรที่ ๗

สูตรที่ ๗ (ข้อ ๓๙๒) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

การแจกจ่ายปัจจัย ๔ ชื่อว่าอามิสสังวิภาค. การแจกจ่ายธรรม ชื่อว่าธรรมสังวิภาค. จบอรรถกถาสูตรที่ ๗

อรรถกถาสูตรที่ ๘

สูตรที่ ๘ (ข้อ ๓๙๓) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

การสงเคราะห์ด้วยปัจจัย ๔ ชื่อว่าอามิสสงเคราะห์. การสงเคราะห์ด้วยธรรม ชื่อว่าธรรมสงเคราะห์. จบอรรถกถาสูตรที่ ๘

อรรถกถาสูตรที่ ๙

สูตรที่ ๙ (ข้อ ๓๙๔) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

การอนุเคราะห์ด้วยปัจจัย ๔ ชื่อว่าอามิสอนุเคราะห์. การอนุเคราะห์ด้วยธรรม ชื่อว่าธรรมอนุเคราะห์. จบอรรถกถาสูตรที่ ๙

อรรถกถาสูตรที่ ๑๐

สูตรที่ ๑๐ (ข้อ ๓๙๕) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

การแสดงความเอ็นดูด้วยปัจจัย ๔ ชื่อว่าอามิสอนุกัมปะ เกื้อกูลด้วยอามิส. การแสดงความเอ็นดูด้วยธรรม ชื่อว่าธรรมอนุกัมปะ เกื้อกูลด้วยธรรม. จบอรรถกถาสูตรที่ ๑๐

จบทานวรรคที่ ๓