นิสันติสูตร

๗. ขิปฺปนิสนฺติสุตฺตวณฺณนา

สตฺตเม ขิปฺปนิสนฺตีติ ขิปฺปนิสามโน ๑- สีฆํ ชานิตุํ สมตฺโถ. สุตานญฺจ ธมฺมานนฺติ สุตปคุณานํ ๒- ตนฺติธมฺมานํ. อตฺถุปปริกฺขีติ อตฺถํ อุปปริกฺขโก. อตฺถมญฺญาย ธมฺมมญฺญายาติ อฏฺฐกถญฺจ ปาลิญฺจ ชานิตฺวา. ธมฺมานุธมฺมปฏิปนฺโน โหตีติ นวนฺนํ โลกุตฺตรธมฺมานํ อนุรูปธมฺมภูตํ สสีลกํ ปุพฺพภาคปฏิปทํ ปฏิปนฺโน โหติ. โน จ กลฺยาณวาโจ โหตีติ น สุนฺทรวจโน โหติ. น กลฺยาณวากฺกรโณติ น สุนฺทรวจนโฆโส โหติ. โปริยาติอาทีหิ สทฺธึ โนกาโร โยเชตพฺโพเยว. คุณปริปุณฺณาย อปลิพุทฺธาย อโทสาย อคฺคลิตปทพฺยญฺชนาย อตฺถํ วิญฺญาเปตุํ สมตฺถาย วาจาย สมนฺนาคโต น โหตีติ อตฺโถ. อิมินา อุปาเยน สพฺพตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ.