ปปติตสูตร
เล่มที่ ๒๑ · ข้อ ๒ · บรรทัด ๒๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. ปปติตสุตฺตวณฺณนา
ทุติเย ปปติโตติ จุโต. อปฺปปติโตติ ปติฏฺฐิโต. ๔- ตตฺถ โลกิยมหาชโน ปติโตเยว นาม, โสตาปนฺนาทโย กิเลสุปฺปตฺติกฺขเณ ปติตา นาม. ขีณาสโว เอกนฺตปติฏฺฐิโต นาม.
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ภวคมนวเสน ๒ ฉ.ม. ตโย
@๓ ฉ.ม. นียนฺติ ๔ ฉ.ม. อปติโต ปติฏฺฐิโต
จุตา ปตนฺตีติ เย จุตา, เต ปตนฺติ นาม. ปติตาติ เย ปติตา, เต จุตา นาม. จุตตฺตา ปติตา, ปติตตฺตา จุตาติ อตฺโถ. คิทฺธาติ ราครตฺตา. ปุนราคตาติ ปุนชาตึ ปุนชรํ ปุนพฺยาธึ ปุนมรณํ อาคตา นาม โหนฺติ. กตํ กิจฺจนฺติ จตูหิ มคฺเคหิ กตฺตพฺพกิจฺจํ กตํ. รตํ รมฺมนฺติ รมิตพฺพยุตฺตเก คุณชาเต รมิตํ. สุเขนานฺวาคตํ สุขนฺติ สุเขน สุขํ อนุอาคตํ สมฺปตฺตํ. มานุสกสุเขน ทิพฺพสุขํ, ฌานสุเขน วิปสฺสนาสุขํ, วิปสฺสนาสุเขน มคฺคสุขํ, มคฺคสุเขน ผลสุขํ, ผลสุเขน นิพฺพานสุขํ สมฺปตฺตํ อธิคตนฺติ อตฺโถ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด