สราคสูตร

๖. สราคสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้มีราคะ

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้มีปรากฏอยู่ในโลก

บุคคล ๔ จำพวก ๑- ไหนบ้าง คือ

๑. บุคคลผู้มีราคะ ๒. บุคคลผู้มีโทสะ

๓. บุคคลผู้มีโมหะ ๔. บุคคลผู้มีมานะ

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลก

ชนทั้งหลายผู้กำหนัดมาก

ในธรรมที่เป็นเหตุแห่งความกำหนัด

เพลิดเพลินอย่างยิ่งในรูปที่น่ารัก

เป็นสัตว์ต่ำทราม ถูกโมหะ (ความหลง) หุ้มห่อไว้

ย่อมทำให้เครื่องผูกพันเจริญขึ้น

เป็นคนไม่ฉลาด ทำอกุศลกรรมที่เกิดจากราคะบ้าง

เกิดจากโทสะบ้าง เกิดจากโมหะบ้าง

ที่มีแต่ความคับแค้น เพิ่มทุกข์อยู่ร่ำไป

สัตว์ที่ถูกอวิชชา (ความไม่รู้) หุ้มห่อไว้

เป็นผู้มืดบอด ปราศจากจักษุคือปัญญา

มีสภาวะเหมือนธรรมทั้งหลายที่มีอยู่

ย่อมไม่สำคัญว่าเราทั้งหลายก็มีสภาวะเหมือนอย่างนั้น

สราคสูตรที่ ๖ จบ

๗. อหิราชสูตร

ว่าด้วยตระกูลพญางู

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น ภิกษุรูปหนึ่งในเขตกรุงสาวัตถีถูกงูกัด

@เชิงอรรถ :

@๑ ดู อภิ.ปุ. (แปล) ๓๖/๑๘๖/๒๑๔