สราคสูตร

[๖๖] จตฺตาโรเม ภิกฺขเว ปุคฺคลา สนฺโต สํวิชฺชมานา โลกสฺมึ กตเม จตฺตาโร สราโค สโทโส สโมโห สมาโน อิเม โข ภิกฺขเว จตฺตาโร ปุคฺคลา สนฺโต สํวิชฺชมานา โลกสฺมินฺติ ฯ สารตฺตา รชนีเยสุ ปิยรูปาภินนฺทิโน โมเหน อธมสตฺตา ๓ พทฺธา วฑฺเฒนฺติ พนฺธนํ ฯ ราคชํ โทสชญฺจาปิ โมหชํ วาปิ อวิทฺทสู ๔ กโรนฺติ อกุสลํ กมฺมํ สวิฆาตํ ทุกฺขุทฺทยํ ๕ อวิชฺชานิวุตา โปสา อนฺธภูตา อจกฺขุกา ยถา ธมฺมา ตถา สนฺตา น ตสฺเสวนฺติ มญฺญเรติ ฯ #๑ ม. เย จ รูเป ปมาณึสุ ฯ ๒ ม. นาภิชานนฺติ เต ชนา ฯ ๓ โป. ม. อาวุตา #สตฺตา ฯ ๔ ม. จาปวิทฺทสู ฯ ๕ ม. ทุกฺขุทฺรยํ ฯ