๔. เวรสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๑๗๔ · บรรทัด ๔๗๖๕
คัดจากอรรถกถา ฉบับแปลไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
อรรถกถาเวรสูตรที่ ๔
พึงทราบวินิจฉัยในเวรสูตรที่ ๔ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า ภยานิ ได้แก่ ภัยอันทำให้จิตสะดุ้งแล้ว.
บทว่า เวรานิ ได้แก่ อกุศลเวรบ้าง บุคคลเวรบ้าง.
บทว่า เจตสิกํ ได้แก่ ทุกข์อาศัยจิต.
บทว่า ทุกฺขํ ได้แก่ ทุกข์มีกายประสาทเป็นวัตถุที่ตั้ง.
บทว่า โทมนสฺสํ ได้แก่ โทมนัสเวทนา.
ในสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสการละด้วยวิรัติ เจตนางดเว้น. จบอรรถกถาเวรสูตรที่ ๔
ที่มา: อรรถกถา ฉบับแปลไทย เล่มที่ ๒๒ ข้อ ๑๗๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาดอรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที