๔. เวรสูตร

๔. เวรสูตร

ว่าด้วยภัยเวร

ครั้งนั้น อนาถบิณฑิกคหบดีเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่สมควร พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกับอนาถบิณฑิกคหบดี ดังนี้ว่า

คหบดี อุบาสกละภัย ๑- เวร ๒- ๕ ประการไม่ได้ เราเรียกว่า ‘ผู้ทุศีล’ และเขาย่อม ไปเกิดในนรก

ภัยเวร ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. การฆ่าสัตว์

๒. การลักทรัพย์

๓. การประพฤติผิดในกาม

๔. การพูดเท็จ

๕. การเสพของมึนเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นเหตุแห่งความประมาท

คหบดี อุบาสกละภัยเวร ๕ ประการนี้แลไม่ได้ เราเรียกว่า ‘ผู้ทุศีล’ และเขา ย่อมไปเกิดในนรก

อุบาสกละภัยเวร ๕ ประการได้แล้ว เราเรียกว่า ‘ผู้มีศีล’ และเขาย่อมไปเกิดในสุคติ

ภัยเวร ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. การฆ่าสัตว์

๒. การลักทรัพย์

๓. การประพฤติผิดในกาม

๔. การพูดเท็จ

๕. การเสพของมึนเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นเหตุแห่งความประมาท

@เชิงอรรถ :

@๑ ภัย หมายถึงสิ่งที่ทำให้จิตสะดุ้ง (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๑๗๔/๖๗)

@๒ เวร หมายถึงอกุศลกรรม และบุคคลผู้ก่อเวร (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๑๗๔/๖๗)

คหบดี อุบาสกละภัยเวร ๕ ประการนี้แลได้แล้ว เราเรียกว่า ‘ผู้มีศีล’ และเขา ย่อมไปเกิดในสุคติ

คหบดี อุบาสกผู้ฆ่าสัตว์ย่อมประสพภัยเวรใดทั้งในภพนี้และภพหน้า เสวย ทุกขโทมนัส ๑- ทางใจใดเพราะมีการฆ่าสัตว์เป็นปัจจัย อุบาสกผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ย่อมไม่ประสพภัยเวรนั้นทั้งในภพนี้และภพหน้า ย่อมไม่เสวยทุกขโทมนัสทางใจนั้น ภัยเวรนั้นของอุบาสกผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ย่อมสงบระงับไปด้วยประการฉะนี้

อุบาสกผู้ลักทรัพย์ ฯลฯ

อุบาสกผู้ประพฤติผิดในกาม ฯลฯ

อุบาสกผู้พูดเท็จ ฯลฯ

อุบาสกผู้เสพของมึนเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นเหตุแห่งความประมาท ย่อม ประสพภัยเวรใดทั้งในภพนี้และภพหน้า เสวยทุกขโทมนัสทางใจใดเพราะมีการ เสพของมึนเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นเหตุแห่งความประมาทเป็นปัจจัย อุบาสกผู้ เว้นขาดจากการเสพของมึนเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นเหตุแห่งความประมาท ย่อม ไม่ประสพภัยเวรนั้นทั้งในภพนี้และภพหน้า ย่อมไม่เสวยทุกขโทมนัสที่เป็นไป ทางใจนั้น ภัยเวรนั้นของอุบาสกผู้เว้นขาดจากการเสพของมึนเมาคือสุราและเมรัย อันเป็นเหตุแห่งความประมาท ย่อมสงบระงับไปด้วยประการฉะนี้

นรชนใดในโลกฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์

คบชู้กับภรรยาของผู้อื่น พูดเท็จ

และหมกมุ่นในการดื่มสุราและเมรัย ๒-

นรชนนั้นละเวร ๕ ประการไม่ได้

เราเรียกว่า ‘ผู้ทุศีล’

เขาผู้มีปัญญาทราม ตายไปแล้วย่อมไปเกิดในนรก

@เชิงอรรถ :

@๑ ทุกข์ คือทุกข์ที่มีกายประสาทเป็นที่ตั้ง หมายถึงความไม่สบายกายหรือทุกข์ทางกาย

@โทมนัส คือ โทมนัสเวทนา หมายถึงความไม่สบายใจหรือทุกข์ใจ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๑๗๔/๖๗)

@๒ ดู ขุ.ธ. ๒๕/๒๔๖/๕๙

นรชนใดในโลกไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์

ไม่คบชู้กับภรรยาของผู้อื่น ไม่พูดเท็จ

และไม่หมกมุ่นในการดื่มสุราและเมรัย

นรชนนั้นละเวร ๕ ประการได้

เราเรียกว่า ‘ผู้มีศีล’

เขาผู้มีปัญญา ตายไปแล้วย่อมไปเกิดในสุคติ

เวรสูตรที่ ๔ จบ