๑๐. มธุราสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๒๒๐ · บรรทัด ๕๙๙๗
คัดจากอรรถกถา ฉบับแปลไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
อรรถกถามธุราสูตรที่ ๑๐
พึงทราบวินิจฉัยในมธุราสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา มธุรายํ ความว่า สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้มีหมู่ภิกษุแวดล้อมแล้ว เมื่อเสด็จจาริกไปถึงมธุรานครแล้ว จึงปรารภจะเสด็จเข้าไปยังภายในพระนคร.
ครั้งนั้น นางยักษิณีตนหนึ่งเป็นมิจฉาทิฏฐิเปลือยกาย เหยียดมือทั้งสองออก แลบลิ้น ยืนขวางหน้าพระทศพล. พระศาสดาไม่เสด็จเข้าไปภายในพระนครและเสด็จออกจากที่นั้นแล้ว ได้เสด็จไปยังวิหาร.
มหาชนถือเอาของกินของบริโภค และเครื่องสักการะบูชาไปวิหาร ได้ถวายทานแก่ภิกษุสงฆ์ ซึ่งมีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข.
พระศาสดาทรงปรารภพระสูตรนี้ เพื่อทรงลงนิคคหะนครนั้น.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วิสมา ได้แก่ มีพื้นดินไม่ราบเรียบ.
บทว่า พหุรชา ได้แก่ ในเวลาลมพัดได้เป็นเหมือนถูกกองฝุ่นฟุ้งขึ้นคลุมไว้.
คำที่เหลือในบททั้งปวงง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถามธุราสูตรที่ ๑๐
จบอักโกสกวรรควรรณนาที่ ๒
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อักโกสกสูตร
๒. ภัณฑนสูตร
๓. สีลสูตร
๔. พหุภาณีสูตร
๕. อขันติสูตรที่ ๑
๖. อขันติสูตรที่ ๒
๗. อปาสาทิกสูตรที่ ๑
๘. อปาสาทิกสูตรที่ ๒
๙. อัคคิสูตร
๑๐. มธุราสูตร ฯ -----------------------------------------------------
ที่มา: อรรถกถา ฉบับแปลไทย เล่มที่ ๒๒ ข้อ ๒๒๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาดอรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที