อัฏฐปุคคลสูตร ที่ ๒

๑๐. ทุติยปุคคลสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้เป็นนาบุญของโลก สูตรที่ ๒

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ จำพวกนี้ เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ฯลฯ เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก

@เชิงอรรถ :

@๑ อภิ.ปุ. (แปล) ๓๖/๗/๑๓๘, ๒๐๗/๒๒๙

@๒ มีผลยิ่ง ในที่นี้หมายถึงมีผลอันยิ่งใหญ่ หรือประมาณมิได้ (องฺ.อฏฺฐก.อ. ๓/๕๙-๖๐/๒๖๗)

บุคคล ๘ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. พระโสดาบัน ๒. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งโสดาปัตติผล

๓. พระสกทาคามี ๔. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งสกทาคามิผล

๕. พระอนาคามี ๖. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งอนาคามิผล

๗. พระอรหันต์ ๘. บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตตผล

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ จำพวกนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ฯลฯ เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก

บุคคล ๘ จำพวก คือบุคคลผู้ปฏิบัติ ๔ จำพวก

และบุคคลผู้ตั้งอยู่ในผล ๔ จำพวก

เป็นสงฆ์ผู้สูงส่งกว่าสัตว์ทั้งหลาย

บุญย่อมมีผลยิ่งแก่มนุษย์ผู้มุ่งบุญบูชากระทำอยู่

ทานที่บุคคลให้ในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก

ทุติยปุคคลสูตรที่ ๑๐ จบ

โคตมีวรรคที่ ๑ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โคตมีสูตร ๒. โอวาทสูตร

๓. สังขิตตสูตร ๔. ทีฆชาณุสูตร

๕. อุชชยสูตร ๖. ภยสูตร

๗. ปฐมอาหุเนยยสูตร ๘. ทุติยอาหุเนยยสูตร

๙. ปฐมปุคคลสูตร ๑๐. ทุติยปุคคลสูตร