คยาสูตร

๔. คยาสีสสุตฺตวณฺณนา

จตุตฺเถ เอตทโวจาติ อตฺตโน ปธานภูมิยํ อุปฺปนฺนํ วิตกฺกํ ภิกฺขุสํฆสฺส อาโรเจตุํ เอตํ "ปุพฺพาหํ ภิกฺขเว"ติ อาทิวจนํ อโวจ. โอภาสนฺติ ทิพฺพจกฺขุญาโณภาสํ. ญาณทสฺสนนฺติ ทิพฺพจกฺขุภูตญาณสงฺขาตํ ทสฺสนํ. สนฺนิวุตฺถปุพฺพนฺติ เอกโต วสิตปุพฺพํ. อิมสฺมึ ปน สุตฺเต ทิพฺพจกฺขุญาณํ อิทฺธวิธญาณํ เจโตปริยญาณํ ยถากมฺมูปคญาณํ อนาคตํสญาณํ ปจฺจุปฺปนฺนํสญาณํ อตีตํสญาณํ ปุพฺเพนิวาสญาณนฺติ อิมินา ตาว อฏฺฐ ญาณานิ ปาลิยํเยว อาคตานิ, เตหิ ปน สทฺธึ วิปสฺสนาญาณานิ จตฺตาริ มคฺคญาณานิ จตฺตาริ ผลญาณานิ จตฺตาริ ปจฺจเวกฺขณญาณานิ จตฺตาริ ปฏิสมฺภิทาญาณานิ ฉ อสาธารณญาณานีติ เอตานิ ญาณานิ สโมธาเนตฺวา กเถนฺเตน เอวํ อิทํ สุตฺตํ กถิตํ นาม โหติ.