หานิสูตร

๙. ทุติยปริหานิสุตฺตวณฺณนา

นวเม ภิกฺขุทสฺสนํ หาเปตีติ ภิกฺขุสํฆสฺส ทสฺสนตฺถาย คมนํ หาเปติ. อธิสีเลติ ปญฺจสีลทสสีลสงฺขาเต อุตฺตมสีเล. อิโต พหิทฺธาติ อิมมฺหา สาสนา พหิทฺธา. ทกฺขิเณยฺยํ คเวสตีติ เทยฺยธมฺมปฏิคฺคาหเก ปริเยสติ. ตตฺถ จ ปุพฺพการํ กโรตีติ เตสํ พาหิรานํ ติตฺถิยานํ ทตฺวา ปจฺฉา ภิกฺขูนํ เทติ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

วชฺชิวคฺโค ตติโย.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. เตสุ โยคํ อาปชฺชตีติ