ปฏิสัมภิทาสูตร ที่ ๑

๗. สญฺญาสุตฺตวณฺณนา ๓-

สตฺตเม อิทมฺเม เจตโส ลีนตฺตนฺติ อุปฺปนฺเน เจตโส ลีนตฺเต "อิทํ เม เจตโส ลีนตฺตนฺ"ติ ยถาสภาวโต ชานาติ. อชฺฌตฺตํ สงฺขิตฺตํ นาม ถีนมิทฺธานุคตํ. พหิทฺธา วิกฺขิตฺตํ นาม ปญฺจสุ กามคุเณสุ วิกฺขิตฺตํ. เวทนาติอาทีนิ ปปญฺจมูลวเสน คหิตานิ. เวทนา หิ ตณฺหาย มูลํ สุขวเสน ตณฺหุปฺปตฺติโต, สญฺญา ทิฏฺฐิยา มูลํ อวิภูตารมฺมเณ ทิฏฺฐิอุปฺปตฺติโต, วิตกฺโก มานสฺส มูลํ วิตกฺกวเสน อสฺมีติ มานุปฺปตฺติโต. อปฺปายาสปฺปาเยสูติ อุปการานุปกาเรสุ. นิมิตฺตนฺติ การณํ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

เทวตาวคฺโค จตุตฺโถ.

@เชิงอรรถ: ๑ ม. ทุรภิสมฺภวํ ๒ ม. คุยฺหสฺส ๓ ฉ.ม. ปฐมปฏิสมฺภิทาสุตฺตวณฺณนา