กรัณฑวสูตร
เล่มที่ ๒๓ · ข้อ ๑๐๐ · บรรทัด ๓๔๔๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๐. การณฺฑวสุตฺตวณฺณนา
ทสเม อญฺเญนาญฺญํ ปฏิจรตีติ อญฺเญน การเณน วจเนน วา อญฺญํ การณํ วจนํ วา ปฏิจฺฉาเทติ. พหิทฺธา กถํ อปนาเมตีติ พาหิรโต
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ธวชาลิกายนฺติ, ฉ.ม. วฏชาลิกายนฺติ ๒ ฉ.ม. วฏวเน
@๓ สี. นิฏฺฐํ คโต ๔ ฉ.ม. คนฺตฺวา
@๕ ฉ.ม. สิกฺขตฺตยสงฺคหสฺส สกลสาสนพฺรหฺมจริยสฺส ๖ สี. พลวราโค
@๗ ฉ.ม. กิมญฺญตฺราติ ๘ สี.,ม. เยน ๙ ฉ.ม. ตตฺถาติ อญฺญํ อาคนฺตุกกถํ โอตาเรติ. ๑- อปเนยฺโยติ นีหริตพฺโพ เอส. ๒- สมณทูสีติ สมณทูสโก. สมณปลาโปติ วีหีสุ วีหิปลาโป วิย นิสฺสารตาย สมเณสุ สมณ- ปลาโป. สมณกรณฺฑโวติ สมณกจวโร. พหิทฺธา นาเสนฺตีติ พหิ นีหรนฺติ. ยวกรเณติ ยวกฺเขตฺเต. ผุสยมานสฺสาติ ๓- อุจฺเจ ฐาเน ฐตฺวา มหาวาเต โอผุนียมานสฺส. อปสมฺมชฺชนฺตีติ สารธญฺญานํ เอกโต ทุพฺพลธญฺญานํ เอกโต กรณตฺถํ ปุนปฺปุนํ อปสมฺมชฺชนฺตีติ, อปสมฺมชฺชนีสงฺขาเตน วาตคฺคาหินา สุปฺเปน วา วตฺเถน วา นีหรนฺติ. ๔- ททฺทรนฺติ ททฺทรสทฺทํ. ๕-
สํวาสายาติ ๖- สํวาเสน. วิชาเนถาติ ๗- ชาเนยฺยาถ. สนฺตวาโจติ สณฺหวาโจ. ชนวตีติ ชนมชฺเฌ. รโห กโรติ กรณนฺติ กรณํ วุจฺจติ ปาปกมฺมํ, ตํ รโห ปฏิจฺฉนฺโน หุตฺวา กโรติ. สํสปฺปี จ มุสาวาทีติ สํสปฺปิตฺวา มุสาวาที, มุสา ภณนฺโต สํสปฺปติ ผนฺทตีติ อตฺโถ. อิมสฺมึ สุตฺเต วฏฺฏเมว กเถตฺวา คาถาสุ วฏฺฏวิวฏฺฏํ กถิตนฺติ.
เมตฺตาวคฺโค ปฐโม
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด