๗. สุภูติสูตร

๗. สุภูติสูตร

ว่าด้วยพระสุภูติเถระ

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิก- เศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น ท่านพระสุภูตินั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง เข้าสมาธิ ที่ไม่มีวิตก ๑- อยู่ในที่ไม่ไกลจากพระผู้มีพระภาค

พระผู้มีพระภาคได้ทอดพระเนตรเห็นท่านพระสุภูติผู้กำลังนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง เข้าสมาธิที่ไม่มีวิตกอยู่ในที่ไม่ไกล

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรงเปล่งอุทานนี้ ในเวลานั้นว่า

พุทธอุทาน

ผู้กำจัดวิตกทั้งหลายได้

กำหนดวิตกทุกอย่างที่เกิดภายในตนได้ด้วยดี

ล่วงพ้นกิเลสเครื่องข้อง ๒- ได้ เป็นผู้มีอรูปสัญญา ๓-

ละโยคะ ๔ ประการ ๔- ได้อย่างสิ้นเชิงแล้ว

ไม่ต้องหวนกลับมาเกิดอีกต่อไป

สุภูติสูตรที่ ๗ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ สมาธิที่ไม่มีวิตก ในที่นี้หมายถึงอรหัตตผลสมาธิที่มีฌานที่ ๔ เป็นพื้นฐาน (ขุ.อุ.อ. ๕๗/๓๗๓)

@๒ ดูเชิงอรรถที่ ๑ หน้า ๑๔๙ ในเล่มนี้

@๓ เป็นผู้มีอรูปสัญญา หมายถึงยึดเอานิพพานเป็นอารมณ์ (ขุ.อุ.อ. ๕๗/๓๗๔)

@๔ ดูเชิงอรรถที่ ๑ หน้า ๓๑ ในเล่มนี้