๙. สิกขาสูตร

[๒๒๔] ๙ วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ สิกฺขานิสํสา ภิกฺขเว วิหรถ ปญฺญุตฺตรา วิมุตฺติสารา สตาธิปเตยฺยา ฯ สิกฺขานิสํสานํ ภิกฺขเว วิหรตํ ปญฺญุตฺตรานํ วิมุตฺติสารานํ สตาธิปเตยฺยานํ ทฺวินฺนํ ผลานํ อญฺญตรํ ผลํ ปาฏิกงฺขํ ทิฏฺเฐว ธมฺเม อญฺญา สติ วา อุปาทิเสเส อนาคามิตาติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ ปริปุณฺณเสกฺขํ ๑ อปหานธมฺมํ #๑ โป. อปริปุณฺณเสกฺขํ อปริหานธมฺมํ ฯ ม. .. สิกฺขํ ฯ ยุ. .. เสขํ ฯ ปญฺญุตฺตรํ ชาติขยนฺตทสฺสึ ตํ เว มุนึ อนฺติมเทหธารึ มารญฺชหํ ๑ พฺรูมิ ชราย ปารคุํ ฯ ตสฺมา สทา ฌานรตา สมาหิตา อาตาปิโน ชาติขยนฺตทสฺสิโน มารํ สเสนํ อภิภุยฺย ภิกฺขโว ภวถ ชาติมรณสฺส ปารคาติ ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ นวมํ ฯ