๑๐. ชาคริยสูตร

[๒๒๕] ๑๐ วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ ชาคโร จสฺส ภิกฺขเว ภิกฺขุ วิหเรยฺย สโต สมฺปชาโน สมาหิโต ปมุทิโต วิปฺปสนฺโน จ ตตฺถ กาลวิปสฺสี จ กุสเลสุ ธมฺเมสุ ฯ ชาครสฺส ภิกฺขเว ภิกฺขุโน วิหรโต สติมโต ๒ สมฺปชานสฺส สมาหิตสฺส ปมุทิตสฺส วิปฺปสนฺนสฺส ตตฺถ กาลวิปสฺสิโน กุสเลสุ ธมฺเมสุ ทฺวินฺนํ ผลานํ อญฺญตรํ ผลํ ปาฏิกงฺขํ ทิฏฺเฐว ธมฺเม อญฺญา สติ วา อุปาทิเสเส อนาคามิตาติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ ชาครนฺตา สุณาเถตํ เย สุตฺตา เต ปพุชฺฌถ สุตฺตา ชาคริตํ เสยฺโย นตฺถิ ชาครโต ภยํ ฯ โย ชาคโร จ สติมา สมฺปชาโน สมาหิโต มุทิโต วิปฺปสนฺโน จ #๑ ยุ. มานญฺชหํ ฯ ๒ ม. ยุ. สตสฺส ฯ กาเลน โส สมฺมา ธมฺมํ ปริวีมํสมาโน เอโกทิภูโต วิหเน ตมํ โส ฯ ตสฺมา หเว ชาคริยํ ภเชถ อาตาปี ภิกฺขุ นิปโก ฌานลาภี สํโยชนํ ชาติชราย เฉตฺวา อิเธว สมฺโพธิมนุตฺตรํ ผุเสติ ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ ทสมํ ฯ