๙. ตัณหาสูตร

[๒๓๖] ๙ วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ ติสฺโส อิมา ภิกฺขเว ตณฺหา กตมา ติสฺโส กามตณฺหา ภวตณฺหา วิภวตณฺหา ฯ อิมา โข ภิกฺขเว ติสฺโส ตณฺหาติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ ตณฺหาโยเคน สํยุตฺตา รตฺตจิตฺตา ภวาภเว เต โยคยุตฺตา มารสฺส อโยคกฺเขมิโน ชนา สตฺตา คจฺฉนฺติ สํสารํ ชาติมรณคามิโน เย จ ตณฺหํ ปหนฺตฺวาน วีตตณฺหา ภวาภเว เต ๑ เว ปารคตา โลเก เย ปตฺตา อาสวกฺขยนฺติ ฯ #๑ ยุ. เต จ ปารงฺคตา ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ นวมํ ฯ