๑๐. ราคสูตร ที่ ๒

[๒๔๗] ๑ วุตฺตํ เหตํ ภควตา วุตฺตมรหตาติ เม สุตํ ยสฺส กสฺสจิ ภิกฺขเว ภิกฺขุสฺส วา ภิกฺขุนิยา วา ราโค อปฺปหีโน โทโส อปฺปหีโน โมโห อปฺปหีโน อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว น อตริ สมุทฺทํ สอูมึ สวีจึ สาวฏฺฏํ สคหํ สรกฺขสํ ฯ ยสฺส กสฺสจิ ภิกฺขเว ภิกฺขุสฺส วา ภิกฺขุนิยา วา ราโค ปหีโน โทโส ปหีโน โมโห ปหีโน อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว อตริ สมุทฺทํ สอูมึ สวีจึ สาวฏฺฏํ สคหํ สรกฺขสํ ติณฺโณ ปารคโต ๒ ถเล ติฏฺฐติ พฺราหฺมโณติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ ตตฺเถตํ อิติ วุจฺจติ ยสฺส ราโค จ โทโส จ อวิชฺชา จ วิราชิตา โสมํ สมุทฺทํ สคหํ สรกฺขสํ สอูมิภยํ ทุตฺตรํ อจฺจตาริ สงฺคาติโค มจฺจุชโห นิรูปธิ #๑ ม. จสทฺโท นตฺถิ ฯ ๒ ม. ยุ. ปารงฺคโต ฯ ปหาสิ ทุกฺขํ อปุนพฺภวาย อตฺถงฺคโต โส น สมานเมติ ฯ อโมหยิ มจฺจุราชนฺติ พฺรูมีติ ฯ อยมฺปิ อตฺโถ วุตฺโต ภควตา อิติ เม สุตนฺติ ฯ ทสมํ ฯ วคฺโค ทุติโย ฯ ตสฺสุทฺทานํ ปุญฺญํ จกฺขุ อถินฺทฺริยา ๑ อทฺธา ๒ จริตํ ทุเว สุจิ มุเน ๓ อถ ราค ทุเว ปุน วคฺคมาหุ ทุติยมุตฺตมนฺติ ฯ ______________ อิติวุตฺตเก ติกนิปาตสฺส ตติยวคฺโค