๗. ติสสเมตเตยยสูตร

๗. ติสสเมตเตยยสูตร ๑-

ว่าด้วยปัญหาของติสสเมตเตยยะ

(ท่านพระติสสเมตเตยยะได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้)

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ขอพระองค์โปรดตรัสบอก

ความคับแค้นของบุคคลผู้ประกอบเมถุนธรรมเนืองๆ

ข้าพระองค์ฟังคำสอนของพระองค์แล้วจักศึกษาวิเวก

(พระผู้มีพระภาคตรัสว่า เมตเตยยะ)

คำสั่งสอนของบุคคลผู้ประกอบเมถุนธรรมเนืองๆ

ย่อมเลอะเลือน และบุคคลนั้นย่อมปฏิบัติผิด

การปฏิบัตินี้ เป็นธรรมไม่ประเสริฐในบุคคลนั้น

@เชิงอรรถ :

@๑ ขุ.ม. (แปล) ๒๙/๔๙-๕๘/๑๖๘-๑๙๔

ผู้ใดในเบื้องต้นเที่ยวไปผู้เดียว ๑-

(ต่อมา)เข้าไปเสพเมถุนธรรม ๒-

ผู้รู้ทั้งหลายเรียกผู้นั้นว่า เป็นปุถุชนเลวในโลก

เหมือนยานที่แล่นไป ๓- ฉะนั้น

ยศและเกียรติ ๔- ในเบื้องต้นของภิกษุนั้น เสื่อมไป

ภิกษุเห็นสมบัติและวิบัตินี้แล้ว พึงศึกษาเพื่อละเมถุนธรรม

ภิกษุนั้นถูกความดำริครอบงำ

ย่อมซบเซาเหมือนคนกำพร้า

ครั้นได้ยินคำตำหนิของคนอื่นแล้ว

ย่อมเป็นผู้เก้อเขิน เป็นผู้เช่นนั้น

ลำดับนั้น ภิกษุนั้นถูกถ้อยคำของผู้อื่นตักตือนแล้ว

ย่อมสร้างศัสตรา ๕- ย่อมก้าวลงสู่ความเป็นคนพูดเท็จ

นี้แหละเป็นเครื่องทำให้ติดใหญ่ของเธอ

ภิกษุ (ในเบื้องต้น) ได้สมญานามว่า เป็นบัณฑิต

อธิษฐานการเที่ยวไปผู้เดียว

ต่อมา เธอประกอบในเมถุนธรรม

ก็จักมัวหมอง เหมือนกับคนโง่ ฉะนั้น

@เชิงอรรถ :

@๑ เที่ยวไปผู้เดียว หมายถึงบวชเป็นบรรพชิตและการละความคลุกคลีด้วยหมู่คณะ (ขุ.ม. (แปล) ๒๙/๕๑/๑๗๗)

@๒ เข้าไปเสพเมถุน หมายถึงบอกคืนสิกขากลับมาเป็นคฤหัสถ์เสพเมถุนธรรม (ขุ.ม. (แปล) ๒๙/๕๑/๑๗๘)

@๓ ยานที่แล่นไป ในที่นี้หมายถึงยานช้าง ยานม้า และยานโค ที่ไม่ได้ผ่านการฝึกหัด ย่อมแล่นพาออกไป

@นอกทาง (ขุ.ม. (แปล) ๒๙/๕๑/๑๗๘)

@๔ ยศและเกียรติ ในที่นี้หมายถึงลาภสักการะและความสรรเสริญ (ขุ.สุ.อ. ๒/๘๒๔/๓๗๓)

@๕ ศัสตรา มี ๓ อย่าง คือ (๑) ศัสตราทางกาย (๒) ศัสตราทางวาจา (๓) ศัสตราทางใจ หรือกายทุจริต

@๓ อย่าง วจีทุจริต ๔ อย่าง และมโนทุจริต ๓ อย่าง ในที่นี้หมายถึงศัสตราทางวาจา

@(ขุ.ม. (แปล) ๒๙/๕๔/๑๘๔)

มุนีรู้โทษนี้แล้ว ในคราวเป็นคฤหัสถ์

ก่อนบวชในธรรมวินัยนี้

พึงทำการเที่ยวไปผู้เดียวให้มั่นคง

ไม่พึงเข้าไปเสพเมถุนธรรม

บุคคลพึงศึกษาวิเวกนั้นแหละ

เพราะการประพฤติวิเวกนี้ เป็นกิจสูงสุดของพระอริยะทั้งหลาย

ไม่พึงสำคัญตนว่าเราเป็นผู้ประเสริฐสุด ด้วยการประพฤติวิเวกนั้น

ผู้นั้นแล ชื่อว่า อยู่ใกล้นิพพาน

หมู่สัตว์ผู้ติดใจในกามทั้งหลาย

ย่อมยินดีมุนีผู้ว่าง ประพฤติอยู่

ไม่มุ่งหวังกามทั้งหลาย ผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว

ติสสเมตเตยยสูตรที่ ๗ จบ