๑๒. ภัทราวุธปัญหา

๑๒. ภัทราวุธมาณวกปัญหา ๑-

ว่าด้วยปัญหาของภัทราวุธมาณพ

(ภัทราวุธมาณพทูลถามดังนี้)

ข้าพระองค์ขอทูลอาราธนาพระองค์

ผู้ละห้วงน้ำคืออาลัยได้ ตัดตัณหาได้

ไม่มีตัณหาเหตุให้หวั่นไหว ทรงละความเพลิดเพลินได้

ข้ามห้วงกิเลสได้ หลุดพ้นแล้ว

ละการกำหนดได้ มีพระปัญญาดี

ชนทั้งหลายครั้นได้ฟังพระดำรัสของพระองค์ผู้นาคะแล้ว

จึงกลับไปจากที่นี้

ข้าแต่พระวีระ ชนต่างๆ จากชนบททั้งหลาย

มาชุมนุมกัน(ในที่นี้)

@เชิงอรรถ :

@๑ ขุ.จู. (แปล) ๓๐/๑๒๖-๑๒๙/๒๙-๓๐

หวังเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ฟังพระดำรัสของพระองค์

ขอพระองค์โปรดตรัสตอบปัญหา

แก่ชนเหล่านั้นให้แจ่มแจ้งด้วยเถิด

เพราะว่าธรรมนี้พระองค์ทรงรู้ชัดแล้ว

(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ภัทราวุธ)

นรชนควรทำลายเครื่องยึดมั่น ๑- ทั้งปวง

ทั้งชั้นสูง ชั้นต่ำ และชั้นกลาง

เพราะว่าสัตว์ทั้งหลายเข้าไปยึดถือขันธ์ใดๆ ในโลก

มารย่อมติดตามสัตว์ เพราะสิ่งที่ยึดถือนั้นนั่นแล

เพราะเหตุนั้น ภิกษุเมื่อรู้ชัด

เพ่งพิจารณาหมู่สัตว์นี้ผู้ติดอยู่ในบ่วงแห่งมัจจุราช ๒-

ว่าเป็นผู้ข้องอยู่ในเครื่องยึดมั่น

ควรเป็นผู้มีสติ ไม่เข้าไปยึดถือเครื่องกังวลในโลกทั้งปวง

ภัทราวุธมาณวกปัญหาที่ ๑๒ จบ

๑๓. อุทยมาณวกปัญหา ๓-

ว่าด้วยปัญหาของอุทัยมาณพ

(อุทัยมาณพทูลถามดังนี้)

ข้าพระองค์มีปัญหาที่จะทูลถาม

จึงมาเฝ้าพระองค์ผู้ทรงมีฌาน ปราศจากธุลี

ประทับนั่งอยู่ ผู้ทรงทำกิจสำเร็จแล้ว ไม่มีอาสวะ

@เชิงอรรถ :

@๑ เครื่องยึดมั่น หมายถึงรูปตัณหา คือ ยึดมั่น ถือมั่นในรูปเป็นต้น (ขุ.สุ.อ. ๒/๑๑๑๐/๔๔๙)

@๒ บ่วงแห่งมัจจุราช หมายถึงกิเลส ขันธ์ และอภิสังขาร (ขุ.จู. (แปล) ๓๐/๗๓/๒๖๖)

@๓ ขุ.จู. (แปล) ๓๐/๑๓๐-๑๓๖/๓๐-๓๑