๙. กูฏวินิจฉยกเปตวัตถุ
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๑๑๙ · บรรทัด ๔๒๖๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๑๙. ๙. กูฏวินิจฺฉยิกเปตวตฺถุวณฺณนา
มาลี กิริฏี กายูรีติ อิทํ สตฺถริ เวฬุวเน วิหรนฺเต กูฏวินิจฺฉยิกเปตํ อารพฺภ วุตฺตํ.
ตทา พิมฺพิสาโร ราชา ๒- มาสสฺส ฉสุ ทิวเสสุ อุโปสถํ อุปวสติ, ตํ อนุวตฺตนฺตา พหู มนุสฺสา อุโปสถํ อุปวสนฺติ. ราชา อตฺตโน สนฺติกํ อาคตาคเต มนุสฺเส ปุจฺฉติ "กึ ตุเมฺหหิ อุโปสโถ อุปวุตฺโถ, อุทาหุ น อุปวุตฺโถ"ติ. ตเตฺรโก อธิกรเณ นิยุตฺตกปุริโส ปิสุณวาโจ เนกติโก ลญฺชคาหโก ๓- "น อุปวุตฺโถมฺหี"ติ วตฺตุํ อสหนฺโต "อุปวุตฺโถมฺหิ เทวา"ติ อาห. อถ นํ ราชสมีปโต ๔- นิกฺขนฺตํ สหาโย อาห "กึ สมฺม อชฺช ตยา อุปวุตฺโถ"ติ. ภเยนาหํ สมฺม รญฺโญ สมฺมุขา เอวํ อโวจํ, นาหํ อุโปสถิโกติ.
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ธุวยุตฺตา ๒ สี. มหาราชา ๓ สี.,อิ. ลญฺชคาหโก สาหสิโก ๔ ม. ราชปริสโต
อถ นํ สหาโย อาห "ยทิ เอวํ อุปฑฺฒุโปสโถปิ ตาว เต อชฺช โหตุ, อุโปสถงฺคานิ สมาทิยาหี"ติ ๑-. โส ตสฺส วจนํ "สาธู"ติ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา เคหํ คนฺตฺวา อภุตฺวาว มุขํ วิกฺขาเลตฺวา อุโปสถํ อธิฏฺฐาย รตฺติยํ วาสูปคโต ริตฺตาสยสมฺภูเตน พลววาตเหตุเกน สูเลน อุปจฺฉินฺนายุสงฺขาโร จุติอนนฺตรํ ปพฺพตกุจฺฉิยํ เวมานิกเปโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ. โส หิ เอกรตฺตึ อุโปสถรกฺขณมตฺเตน ๒- วิมานํ ปฏิลภิ ทสกญฺญาสหสฺสปริวารํ มหติญฺจ ทิพฺพสมฺปตฺตึ. กูฏวินิจฺฉยิกตาย ปน เปสุณิกตาย จ อตฺตโน ปิฏฺฐิมํสานิ สยเมว โอกฺกนฺติตฺวา ขาทติ. ตํ อายสฺมา นารโท คิชฺฌกูฏโต โอตรนฺโต ทิสฺวา:-
"มาลี กิริฏี กายูรี ๓- คตฺตา เต จนฺทนุสฺสทา
ปสนฺนมุขวณฺโณสิ สูริยวณฺโณว โสภสิ.
อมานุสา ปาริสชฺชา เย เตเม ปริจารกา
ทส กญฺญาสหสฺสานิ ยา เตมา ปริจาริกา
ตา กมฺพุกายูรธรา ๔- กญฺจนเจลภูสิตา. ๕-
มหานุภาโวสิ ตุวํ โลมหํสนรูปวา
ปิฏฺฐิมํสานิ อตฺตโน สามํ อุกฺกจฺจ ๖- ขาทสิ.
กึ นุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ
กิสฺสกมฺมวิปาเกน ปิฏฺฐิมํสานิ อตฺตโน
สามํ อุกฺกจฺจ ขาทสีติ.
อตฺตโนหํ อนตฺถาย ชีวโลเก อจาริสํ ๗-
เปสุญฺญมุสาวาเทน นิกติวญฺจนาย จ.
@เชิงอรรถ: ๑ สี.,อิ. สมาทาหีติ ๒ สี.,อิ. อุปฑฺฒูโปสถรกฺขณมตฺเตน ๓ สี. เกยูรี
@๔ สี. กากมฺพุเกยูรธรา ๕ ฉ.ม. กญฺจนาเวฬภูสิตา ๖ สี. อุกฺกฑฺฒ ๗ ก. อจริสฺสํ
ตตฺถาหํ ปริสํ คนฺตฺวา สจฺจกาเล อุปฏฺฐิเต
อตฺถํ ธมฺมํ นิรากตฺวา ๑- ธมฺมมนุวตฺติสํ.
เอวํ โส ขาทตตฺตานํ โย โหติ ปิฏฺฐิมํสิโก
ยถาหํ ๒- อชฺช ขาทามิ ปิฏฺฐิมํสานิ อตฺตโน.
ตยิทํ ตยา นารท สามํ ทิฏฺฐํ
อนุกมฺปกา เย กุสลา วเทยฺยุํ
มา เปสุณํ มา จ มุสา อภาณิ
มา โขสิ ปิฏฺฐิมํสิโก ตุวนฺ"ติ เถโร จตูหิ คาถาหิ ปุจฺฉิ, โสปิ ตสฺส จตูหิ คาถาหิ เอตมตฺถํ วิสฺสชฺเชสิ.
#[๔๙๙] ตตฺถ มาลีติ มาลธารี, ทิพฺพปุปฺเผหิ ปฏิมณฺฑิโตติ อธิปฺปาโย. กิริฏีติ เวฐิตสีโส. กายูรีติ เกยูรวา, พาหาลงฺการปฏิมณฺฑิโตติ อตฺโถ. คตฺตาติ สรีราวยวา. จนฺทนุสฺสทาติ จนฺทนสารานุลิตฺตา. สูริยวณฺโณว โสภสีติ พาลสูริยสทิสวณฺโณ เอว หุตฺวา วิโรจสิ. "อรณวณฺณี ปภาสสี"ติปิ ๓- ปาฬิ, อรณนฺติ อรณิเยหิ เทเวหิ สทิสวณฺโณ อริยาวกาโสติ ๔- อตฺโถ.
#[๕๐๐] ปาริสชฺชาติ ปริสปริยาปนฺนา, อุปฏฺฐากาติ อตฺโถ. ตุวนฺติ ตฺวํ. โลมหํสนรูปวาติ ปสฺสนฺตานํ โลมหํสชนนรูปยุตฺโต. มหานุภาวตาสมงฺคิตาย ๕- เหตํ วุตฺตํ. อุกฺกจฺจาติ ๖- อุกฺกนฺติตฺวา, ฉินฺทิตฺวาติ อตฺโถ.
#[๕๐๓] อจาริสนฺติ อจรึ ปฏิปชฺชึ. เปสุญฺญมุสาวาเทนาติ เปสุญฺเญน เจว มุสาวาเทน จ. นิกติวญฺจนาย จาติ นิกติยา วญฺจนาย จ ปฏิรูปทสฺสเนน ปเรสํ วิกาเรน วญฺจนาย จ.
@เชิงอรรถ: ๑ ม. นิรํกตฺวา, ก. นิรกตฺวา ๒ ม. ยทาหํ ๓ สี.อรณสทิสวณฺณวาติ วา, อิ.
@ตรุณสทิสวณฺณวาติ วา ๔ สี. อริยาว กาสตีติ ๕ ม. มหานุภาวตาสมฺปตฺติตาย
@๖ สี. อุกฺกฑฺฒาติ
#[๕๐๔] สจฺจกาเลติ สจฺจํ วตฺตุํ ยุตฺตกาเล. อตฺถนฺติ ทิฏฺฐธมฺมิกาทิเภทํ หิตํ. ธมฺมนฺติ การณํ ญายํ. นิรากตฺวาติ ฉฑฺเฑตฺวา ปหาย. โสติ โย เปสุญฺญาทึ อาจรติ, โส สตฺโต. เสสํ สพฺพํ เหฏฺฐา วุตฺตนยเมว.
กูฏวินิจฺฉยิกเปตวตฺถุวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด