๓. โสภิตเถรคาถา

๓. โสภิตเถรคาถา

ภาษิตของพระโสภิตเถระ

ทราบว่า ท่านพระโสภิตเถระ เมื่อเปล่งอุทาน จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า

เราเป็นภิกษุ มีสติ มีปัญญา บำเพ็ญเพียรอย่างแรงกล้า

ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัปเพียงคืนเดียว

เราเจริญสติปัฏฐาน ๔ โพชฌงค์ ๗ มรรค ๘ ๑-

ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัป เพียงคืนเดียว

@เชิงอรรถ :

@๑ สติปัฏฐาน ๔ หมายถึงที่ตั้งของสติ ๔ ประการ คือ

@(๑) กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณากายเป็นอารมณ์

@(๒) เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาเวทนาเป็นอารมณ์

@(๓) จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาจิตเป็นอารมณ์

@(๔) ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาธรรมเป็นอารมณ์.

@(ที.ม. ๑๐/๓๗๓/๒๔๘)

@โพชฌงค์ ๗ ธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้ ๗ ประการ คือ

@(๑) สติ ความระลึกได้ (๒) ธัมมวิจยะ ความเฟ้นธรรม

@(๓) วิริยะ ความเพียร (๔) ปีติ ความอิ่มใจ

@(๕) ปัสสัทธิ ความสงบกายสงบใจ (๖) สมาธิ ความตั้งใจมั่น

@(๗) อุเบกขา ความมีใจเป็นกลางเพราะเห็นตามความเป็นจริง

@(ที.ป. ๑๑/๓๕๗/๒๕๘)

@มรรค ๘ ทางมีองค์แปดประการอันประเสริฐ คือ

@(๑) สัมมาทิฏฐิ เห็นชอบ (๒) สัมมาสังกัปปะ ดำริชอบ

@(๓) สัมมาวาจา เจรจาชอบ (๔) สัมมากัมมันตะ การกระทำชอบ

@(๕) สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีวิตชอบ (๖) สัมมาวายาม พยายามชอบ

@(๗) สัมมาสติ ระลึกชอบ (๘) สัมมาสมาธิ ตั้งจิตมั่นชอบ

@(ที.ม. ๑๐/๔๐๒/๒๖๖)