๑๑. ภิกษาทายิกาวิมาน ที่ ๒

๑๑. ทุติยภิกขาทายิกาวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงผู้ถวายภิกษา เรื่องที่ ๒

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดานั้นด้วยคาถาเหล่านี้ว่า)

เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอยู่ ดุจดาวประกายพรึก

[๒๗๙-๒๘๐] เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาของผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

ชาติก่อน ดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ในมนุษยโลก

ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสประดุจธุลี

มีพระทัยผ่องใส ไม่มัวหมอง มีความเลื่อมใส

ได้ถวายภิกษาแด่พระองค์ด้วยมือทั้งสองของตน

[๒๘๔-๒๘๕] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ทุติยภิกขาทายิกาวิมานที่ ๑๑ จบ

รวมเรื่องวิมานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ทาสีวิมาน ๒. ลขุมาวิมาน

๓. อาจามทายิกาวิมาน ๔. จัณฑาลีวิมาน

๕. ภัททิตถิกาวิมาน ๖. โสณทินนาวิมาน

๗. อุโปสถาวิมาน ๘. สุนิททาวิมาน

๙. สุทินนาวิมาน ๑๐. ปฐมภิกขาทายิกาวิมาน

๑๑. ทุติยภิกขาทายิกาวิมาน

จิตตลตาวรรคที่ ๒ จบ

ปฐมภาณวาร จบ