๑. มิคสิรเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๘๘ · บรรทัด ๕๘๙๐
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๒๘๘] เมื่อใด เราได้บวชในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว หลุดพ้นจาก กิเลส ได้บรรลุธรรมอันผ่องแผ้วแล้ว ล่วงเสียซึ่งกามธาตุ เมื่อนั้น จิตของเราผู้เพ่งธรรมของพระผู้มีพระภาคผู้เป็นดังพรหม หลุดพ้นแล้ว จากกิเลสทั้งปวง และมารู้ชัดว่า วิมุติของเราไม่กำเริบ เพราะความ สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวง. ๒. สิวกเถรคาถา สุภาษิตเย้ยตัณหา
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๘๘ หน้าที่ ๒๕๑ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๔. วรรคที่ ๔
- ๒. สิวกเถรคาถาข้อ ๒๘๙ · บรรทัด ๕๘๙๙
- ๓. อุปวาณเถรคาถาข้อ ๒๙๐ · บรรทัด ๕๙๐๘
- ๔. อิสิทินนเถรคาถาข้อ ๒๙๑ · บรรทัด ๕๙๑๗
- ๕. สัมพหุลกัจจานเถรคาถาข้อ ๒๙๒ · บรรทัด ๕๙๒๕
- ๖. ขิตณเถรคาถาข้อ ๒๙๓ · บรรทัด ๕๙๓๑
- ๗. โสณโปฏิริยปุตตเถรคาถาข้อ ๒๙๔ · บรรทัด ๕๙๓๙
- ๘. นิสภเถรคาถาข้อ ๒๙๕ · บรรทัด ๕๙๔๘
- ๙. อุสภเถรคาถาข้อ ๒๙๖ · บรรทัด ๕๙๕๓
- ๑๐. กัปปฏกุรเถรคาถาข้อ ๒๙๗ · บรรทัด ๕๙๖๐