พระสุตตันตปิฎก · ๔. วรรคที่ ๔
๕. สัมพหุลกัจจานเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๙๒ · บรรทัด ๕๙๒๕
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๒๙๒] ฝนก็ตก ฟ้าก็กระหึ่ม เราอยู่ในถ้ำอันน่ากลัวแต่คนเดียว เมื่อเราอยู่ในถ้ำ อันน่ากลัวคนเดียว ความกลัว ความสะดุ้ง หวาดเสียว หรือขนลุก ขนพองมิได้มีเลย การที่เราอยู่ในถ้ำอันน่ากลัวแต่ผู้เดียว ไม่มีความกลัว หรือสะดุ้งหวาดเสียวนี้ เป็นธรรมดาของเรา. ๖. ขิตณเถรคาถา สุภาษิตแสดงผลการอบรมจิต
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๙๒ หน้าที่ ๒๕๒ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นใน๔. วรรคที่ ๔
- ๑. มิคสิรเถรคาถาข้อ ๒๘๘ · บรรทัด ๕๘๙๐
- ๒. สิวกเถรคาถาข้อ ๒๘๙ · บรรทัด ๕๘๙๙
- ๓. อุปวาณเถรคาถาข้อ ๒๙๐ · บรรทัด ๕๙๐๘
- ๔. อิสิทินนเถรคาถาข้อ ๒๙๑ · บรรทัด ๕๙๑๗
- ๖. ขิตณเถรคาถาข้อ ๒๙๓ · บรรทัด ๕๙๓๑
- ๗. โสณโปฏิริยปุตตเถรคาถาข้อ ๒๙๔ · บรรทัด ๕๙๓๙
- ๘. นิสภเถรคาถาข้อ ๒๙๕ · บรรทัด ๕๙๔๘
- ๙. อุสภเถรคาถาข้อ ๒๙๖ · บรรทัด ๕๙๕๓
- ๑๐. กัปปฏกุรเถรคาถาข้อ ๒๙๗ · บรรทัด ๕๙๖๐