๒. สุภูตเถรคาถา

๒. สุภูตเถรคาถา

ภาษิตของพระสุภูตเถระ

(พระสุภูตเถระได้กล่าว ๕ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

คนผู้ประสงค์จะทำการงาน

ประกอบตนอยู่ในการงานที่ไม่ควรประกอบ

หากยังขืนทำอยู่

จะไม่ประสบความสำเร็จ

การประกอบในการงานที่ไม่ควรประกอบนั้นแล

เป็นลักษณะแห่งความล้มเหลว

บุคคลใดยังเพิกถอนความเป็นอยู่อย่างลำบากไม่ได้

หากละทิ้งความไม่ประมาทซึ่งเป็นธรรมอันเอกเสีย

บุคคลนั้นเป็นเหมือนคนกาลกิณี

หากละทิ้งธรรมอื่นๆ เสียแม้ทั้งหมด

ก็จะพึงเป็นเหมือนคนตาบอด

เพราะมองไม่เห็นทั้งธรรมที่สงบและธรรมที่ไม่สงบ

บุคคลควรพูดถึงสิ่งที่ตนทำได้

ไม่พึงพูดถึงสิ่งที่ตนทำไม่ได้

บัณฑิตทั้งหลายย่อมรู้จักบุคคลผู้ไม่ทำ ดีแต่พูด

ดอกไม้งาม มีสีสวย(แต่)ไม่มีกลิ่น แม้ฉันใด

วาจาสุภาษิตก็ฉันนั้น

ย่อมไม่มีผลแก่ผู้ไม่ทำตาม

ดอกไม้งาม มีทั้งสีและมีกลิ่น แม้ฉันใด

วาจาสุภาษิต ก็ฉันนั้น

ย่อมมีผลแก่ผู้ทำตามด้วยดี