๖. ทัททัลลวิมาน

|๓๔.๔๐๖| ๖ ททฺทลฺลมานา วณฺเณน ยสสฺสา จ ยสสฺสินี สพฺเพ เทเว ตาวตึเส วณฺเณน อติโรจสิ |๓๔.๔๐๗| ทสฺสนํ นาภิชานามิ อิทํ ปฐมทสฺสนํ กสฺมา กายา นุ อาคมฺม นาเมน ภาสเส มมนฺติ ฯ |๓๔.๔๐๘| อหํ ภทฺเท สุภทฺทาสึ ปุพฺเพ มานุสเก ภเว สหภริยา จ เต อาสึ ภคินี จ กนิฏฺฐกา |๓๔.๔๐๙| สาหํ กายสฺส เภทาย วิปฺปมุตฺตา ตโต จุตา นิมฺมานรตีเทวานํ อุปปนฺนา สหพฺยตนฺติ ฯ |๓๔.๔๑๐| ปหูตกตกลฺยาณา เต เทเว ยนฺติ ปาณิโน เยสํ ตฺวํ กิตฺตยิสฺสสิ สุภทฺเท ชาติมตฺตโน |๓๔.๔๑๑| กถํ ตฺวํ เกน วณฺเณน เกน วา อนุสาสิตา กีทิเสเนว ทาเนน สุพฺพเตน ยสสฺสินี |๓๔.๔๑๒| ยสํ เอตาทิสํ ปตฺตา วิเสสํ วิปุลมชฺฌคา เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ (อิติ) ฯ |๓๔.๔๑๓| อฏฺเฐว ปิณฺฑปาตานิ ยํ ทานํ อททํ ปุเร ทกฺขิเณยฺยสฺส สงฺฆสฺส ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ |๓๔.๔๑๔| เตน เมตาทิโส วณฺโณ ... เป ... วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ |๓๔.๔๑๕| อหํ ตยา พหุตเร ภิกฺขู สญฺญเต พฺรหฺมจาริโน ตปฺเปสึ อนฺนปาเนน ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ |๓๔.๔๑๖| ตยา พหุตรํ ทตฺวา หีนกายูปคา อหํ กถํ ตฺวํ อปฺปตรํ ทตฺวา วิเสสํ วิปุลมชฺฌคา เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ (อิติ) ฯ |๓๔.๔๑๗| มโนภาวนีโย ภิกฺขุ สนฺทิฏฺโฐ เม ปุเร อหุ ตาหํ ภตฺเตน นิมนฺเตสึ เรวตํ อตฺตนฏฺฐมํ |๓๔.๔๑๘| โส เม อตฺถปุเรกฺขาโร อนุกมฺปาย เรวโต สงฺเฆ เทหีติ มํ อโวจ ตสฺสาหํ วจนํ กรึ |๓๔.๔๑๙| สา ทกฺขิณา สงฺฆคตา อปฺปเมยฺยา ปติฏฺฐิตา ปุคฺคเลสุ ตยา ทินฺนํ น ตํ ตว มหปฺผลนฺติ ฯ |๓๔.๔๒๐| อิทาเนวาหํ ชานามิ สงฺเฆ ทินฺนํ มหปฺผลํ สาหํ คนฺตฺวา มนุสฺสตฺตํ วทญฺญู วีตมจฺฉรา สงฺเฆ ทานํ ทสฺสามิหํ อปฺปมตฺตา ปุนปฺปุนนฺติ ฯ |๓๔.๔๒๑| กา เอสา เทวตา ภทฺเท ตยา มนฺตยเต สห สพฺเพ เทเว ตาวตึเส วณฺเณน อติโรจติ (อิติ) ฯ |๓๔.๔๒๒| มนุสฺสภูตา เทวินฺท ปุพฺเพ มานุสเก ภเว สหภริยา จ เม อาสิ ภคินี จ กนิฏฺฐกา ๑- สงฺเฆ ทานานิ ทตฺวาน กตปุญฺญา วิโรจติ (อิติ) ฯ |๓๔.๔๒๓| ธมฺเมน ปุพฺเพ ภคินี ตยา ภทฺเท วิโรจสิ ยํ สงฺฆสฺมึ อปฺปเมยฺเย ปติฏฺฐาเปสิ ทกฺขิณํ |๓๔.๔๒๔| ปุจฺฉิโต หิ มยา พุทฺโธ คิชฺฌกูฏสฺมึ ปพฺพเต @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ กนิฏฺฐิกา ฯ วิปากํ สํวิภาคสฺส ยตฺถ ทินฺนํ มหปฺผลํ |๓๔.๔๒๕| ยชมานานํ มนุสฺสานํ ปุญฺญเปกฺขาน ปาณินํ กโรนฺตํ ๑- โอปธิกํ ปุญฺญํ ยตฺถ ทินฺนํ มหปฺผลํ |๓๔.๔๒๖| ตํ เม พุทฺโธ วิยากาสิ ชานํ กมฺมผลํ สกํ วิปากํ สํวิภาคสฺส ยตฺถ ทินฺนํ มหปฺผลํ |๓๔.๔๒๗| จตฺตาโร จ ปฏิปนฺนา จตฺตาโร จ ผเล ฐิตา เอส สงฺโฆ อุชุภูโต ปญฺญาสีลสมาหิโต |๓๔.๔๒๘| ยชมานานํ มนุสฺสานํ ปุญฺญเปกฺขาน ปาณินํ กโรนฺตํ ๑- โอปธิกํ ปุญฺญํ สงฺเฆ ทินฺนํ มหปฺผลํ |๓๔.๔๒๙| เอโส หิ สงฺโฆ วิปุโล มหคฺคโต เอสปฺปเมยฺโย อุทธีว สาคโร เอเต หิ เสฏฺฐา นรวิริยสาวกา ปภงฺกรา ธมฺมกถํ อุทีรยนฺติ |๓๔.๔๓๐| เตสํ สุทินฺนํ สุหุตํ สุยิฏฺฐํ เย สงฺฆมุทฺทิสฺส ททนฺติ ทานํ สา ทกฺขิณา สงฺฆคตา ปติฏฺฐิตา มหปฺผลา โลกวิทูหิ วณฺณิตา |๓๔.๔๓๑| เอตาทิสํ ปุญฺญมนุสฺสรนฺตา เย เวทชาตา วิจรนฺติ โลเก วิเนยฺย มจฺเฉรมลํ สมูลํ @เชิงอรรถ: ๑ กโรตนฺติปิ ทิสฺสติ ฯ อนินฺทิตา สคฺคมุเปนฺติ ฐานนฺติ ฯ ททฺทลฺลวิมานํ ฉฏฺฐํ ฯ