๔. จูฬปันถกเถรคาถา

๔. จูฬปันถกเถรคาถา

ภาษิตของพระจูฬปันถกเถระ

(พระจูฬปันถกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

เมื่อก่อน เราได้มีญาณคติเกิดช้า เราจึงถูกดูหมิ่น

ทั้งพี่ชาย ก็ได้ขับไล่เราว่า เจ้าจงกลับไปบ้านเดี๋ยวนี้

เรานั้นถูกขับไล่แล้ว ยังมีความเยื่อใยในพระศาสนาอยู่

จึงได้ไปยืนเสียใจใกล้ซุ้มประตูสังฆารามนั้น

พระผู้มีพระภาคได้เสด็จมา ณ ที่นั้น

ทรงลูบศีรษะเรา ทรงจับแขนเรา พาเข้าไปสู่สังฆาราม

พระศาสดาทรงอนุเคราะห์เรา

ได้ทรงประทานผ้าเช็ดพระบาท ด้วยรับสั่งว่า

เธอจงอธิษฐานผ้าที่สะอาดนี้ให้มั่นคง ณ ที่สมควร

เราฟังพระดำรัสของพระองค์

ยังยินดีอยู่ในพระศาสนา

ได้ทำสมาธิให้เกิดเพื่อบรรลุประโยชน์สูงสุด

เรารู้ถึงขันธ์ที่อาศัยอยู่มาก่อน

ชำระทิพยจักษุให้หมดจดแล้ว

เราบรรลุวิชชา ๓

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

ปันถกเถระเนรมิตตนหนึ่งพัน

นั่งในอัมพวันที่น่ารื่นรมย์

จนถึงเวลาเขามานิมนต์

ลำดับนั้น พระศาสดาทรงใช้ทูต

ให้ไปบอกเวลาฉันอาหารแก่เรา

เมื่อทูตบอกเวลาฉันแล้ว

เราก็ได้เหาะไปเฝ้า

ถวายบังคมพระยุคลบาทพระศาสดาแล้ว นั่ง ณ ที่สมควร

ทีนั้น พระศาสดาทรงรับรองเราผู้ถวายบังคมแล้วนั่งอยู่

ปันถกเถระเป็นผู้ควรบูชาของชาวโลกทั้งมวล

เป็นผู้ควรรับของที่เขานำมาบูชา

เป็นเนื้อนาบุญของหมู่มนุษย์ ได้รับทักษิณาแล้ว