๒. สุนีตเถรคาถา

[๓๗๙] |๓๗๙.๖๒๐| ๒ นีเจ กุลมฺหิ ชาโตหํ ทลิทฺโท อปฺปโภชโน หีนํ กมฺมํ มมํ อาสิ อโหสึ ปุปฺผฉฑฺฑโก ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อภิภาสนํ ฯ ๒ ม. ยุ. สีลมาภรณํ ฯ ๓ โป. สพลเมวคฺคํ ฯ |๓๗๙.๖๒๑| ชิคุจฺฉิโต มนุสฺสานํ ปริภูโต จ วมฺภิโต นีจํ มนํ กริตฺวาน วนฺทิสฺสํ พหุกํ ชนํ ฯ |๓๗๙.๖๒๒| อถทฺทสาสึ สมฺพุทฺธํ ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ ปวิสนฺตํ มหาวีรํ มคธานํ ปุรุตฺตมํ ฯ |๓๗๙.๖๒๓| นิกฺขิปิตฺวาน พฺยาภงฺคึ วนฺทิตุํ อุปสงฺกมึ มเมว อนุกมฺปาย อฏฺฐาสิ ปุริสุตฺตโม ฯ |๓๗๙.๖๒๔| วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท เอกมนฺตํ ฐิโต ตทา ปพฺพชฺชํ อหมายาจึ สพฺพสตฺตานมุตฺตมํ ฯ |๓๗๙.๖๒๕| ตโต การุณิโก สตฺถา สพฺพโลกานุกมฺปโก เอหิ ภิกฺขูติ มํ อาห สา เม อาสูปสมฺปทา ฯ |๓๗๙.๖๒๖| โสหํ เอโก อรญฺญสฺมึ วิหรนฺโต อตนฺทิโต อกาสึ สตฺถุ วจนํ ยถา มํ โอวที ชิโน ฯ |๓๗๙.๖๒๗| รตฺติยา ปฐมํ ยามํ ปุพฺพชาติมนุสฺสรึ รตฺติยา มชฺฌิมํ ยามํ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธยึ ๑- รตฺติยา ปจฺฉิเม ยาเม ตโมกฺขนฺธํ ปทาลยึ ฯ |๓๗๙.๖๒๘| ตโต รตฺยา วิวสเน สุริยสฺสุคฺคมนํ ปติ อินฺโท พฺรหฺมา จ อาคนฺตฺวา มํ นมสฺสึสุ ปญฺชลี |๓๗๙.๖๒๙| นโม เต ปุริสาชญฺญ นโม เต ปุริสุตฺตม ยสฺส เต อาสวา ขีณา ทกฺขิเณยฺโยสิ มาริส ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. วิโสธิตํ ฯ |๓๗๙.๖๓๐| ตโต ทิสฺวาน มํ สตฺถา เทวสงฺฆปุรกฺขตํ สิตํ ปาตุกริตฺวาน อิมมตฺถํ อภาสถ |๓๗๙.๖๓๑| ตเปน พฺรหฺมจริเยน สญฺญเมน ทเมน จ เอเตน พฺราหฺมโณ โหติ เอตํ พฺราหฺมณมุตฺตมนฺติ ฯ สุนีโต เถโร ฯ อุทฺทานํ สีลวา จ สุนีโต จ เถรา เทฺวเต มหิทฺธิกา ทฺวาทสมฺหิ นิปาตมฺหิ คาถาโย จตุวีสตีติ ฯ ทฺวาทสกนิปาโต นิฏฺฐิโต ฯ ---------------