๒. วิมลปุรณคณิกาเถรีคาถา

๒. วิมลาเถรีคาถา

ภาษิตของพระวิมลาเถรี

พระวิมลาเถรีผู้เคยเป็นหญิงคณิกา ๑- (ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

เรามัวเมาด้วยผิวพรรณ รูปสมบัติ ความสวยงาม บริวารยศ

และเป็นผู้มีจิตกระด้างอย่างยิ่ง ด้วยความเป็นสาว ดูหมิ่นหญิงอื่น

@เชิงอรรถ :

@๑ หญิงแพศยา หรือหญิงโสเภณี (ขุ.เถรี.อ. ๗๒/๙๘)

ประดับร่างกายนี้ให้วิจิตรงดงามสำหรับลวงชายโง่

ได้ยืนอยู่ที่ประตูเรือนหญิงแพศยา

ดุจนายพรานเนื้อวางบ่วงดักเนื้อไว้

เราอวดเครื่องประดับต่างๆ เป็นอันมาก

และอวดอวัยวะที่ควรปกปิดให้ปรากฏ

กระซิกกระซี้ ได้ทำมายาหลายอย่างให้ชายจำนวนมากลุ่มหลง

วันนี้ เรานั้นปลงผมห่มผ้าสังฆาฏิ บวช เที่ยวบิณฑบาต

แล้วมานั่งอยู่ที่โคนต้นไม้ ได้ฌานที่ไม่มีวิตก ๑-

ได้ตัดกิเลสเป็นเหตุเกาะเกี่ยว

ทั้งที่เป็นของทิพย์และของมนุษย์ได้ทั้งหมด

ทำอาสวะทั้งปวงให้สิ้นไป เป็นผู้เย็น ดับสนิทแล้ว

๓. สีหาเถรีคาถา

ภาษิตของพระสีหาเถรี

พระสีหาเถรี(ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

เมื่อก่อน เราได้ถูกกามราคะเบียดเบียน มีจิตฟุ้งซ่าน

บังคับจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ เพราะไม่ทำไว้ในใจโดยแยบคาย

ถูกกิเลสกลุ้มรุม มักเข้าใจกามว่าสวยงาม

ตกอยู่ในอำนาจราคะ จึงไม่ได้ความสงบจิต

ผอมเหลือง และมีผิวพรรณไม่ผ่องใส

ประพฤติ(พรหมจรรย์)อยู่ ๗ ปี มีแต่ทุกข์

ไม่ได้ความสุขทั้งกลางวันและกลางคืน

@เชิงอรรถ :

@๑ ได้บรรลุทุติยฌาน (ขุ.เถรี.อ. ๗๕/๑๐๐)