๒. วาสิฏฐีเถรีคาถา

๒. วาสิฏฐีเถรีคาถา

ภาษิตของพระวาสิฏฐีเถรี

พระวาสิฏฐีเถรี(ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

เรากระทบกระเทือนใจเพราะความเศร้าโศกถึงบุตร

มีจิตฟุ้งซ่าน ไม่รู้สึกตัว

เปลือยกายและมีผมรุงรัง เที่ยวร้องไห้ไปตามที่ต่างๆ

ได้เที่ยวไปตามถนน กองขยะ ในป่าช้า

ในตรอกใหญ่ตรอกน้อย อดๆ อยากๆ ถึง ๓ ปี

ภายหลัง ได้พบพระสุคตผู้ฝึกคนที่ยังไม่ได้ฝึก

ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง

ไม่เกิดความกลัวแต่ที่ไหนๆ กำลังเสด็จไปยังกรุงมิถิลา

กลับได้สติแล้วเข้าไปถวายบังคม

พระโคดมพระองค์นั้น ได้ทรงพระกรุณาแสดงธรรมโปรดเรา

เราฟังธรรมของพระองค์แล้วบวชเป็นบรรพชิต

เพียรพยายามในคำสอนของพระศาสดา

ได้ทำให้แจ้งซึ่งบทธรรมอันปลอดโปร่ง

ถอนและละความโศกทั้งหมดได้แล้ว

เพราะเรากำหนดรู้วัตถุคืออุปาทานขันธ์ ๕

ซึ่งเป็นเหตุเกิดแห่งความโศกทั้งหลายได้