๑. อุตตราเถรีคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๔๕๙ · บรรทัด ๙๓๙๔
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗. สตฺตกนิปาต
๔๕๙. ๑. อุตฺตราเถรีคาถาวณฺณนา
สตฺตกนิปาเต มุสลานิ คเหตฺวานาติอาทิกา อุตฺตราย เถริยา คาถา.
อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิการา ตตฺถ ตตฺถ ภเว วิวฏฺฏูปนิสฺสยํ กุสลํ อุปจินนฺตี อนุกฺกเมน สมฺภาวิตกุสลมูลา ๑- สมุปจิตวิโมกฺขสมฺภารา ปริปกฺกวิมุตฺติปริปาจนียธมฺมา หุตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท สาวตฺถิยํ อญฺญตรสฺมึ กุลเคเห นิพฺพตฺติตฺวา อุตฺตราติ ลทฺธนามา อนุกฺกเมน วิญฺญุตํ ปตฺวา ปฏาจาราย เถริยา สนฺติกํ อุปสงฺกมิ. เถรี ตสฺสา ธมฺมํ กเถสิ. สา ธมฺมํ สุตฺวา สํสาเร ชาตสํเวคา สาสเน อภิปฺปสนฺนา หุตฺวา ปพฺพชิ. ปพฺพชิตฺวา จ กตปุพฺพกิจฺจา ปฏาจาราย เถริยา สนฺติเก วิปสฺสนํ ปฏฺฐเปตฺวา ภาวนมนุยุญฺชนฺตี อุปนิสฺสยสมฺปนฺนตาย อินฺทฺริยานํ ปริปากํ คตตฺตา จ นจิรสฺเสว วิปสฺสนํ อุสฺสุกฺกาเปตฺวา สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปาปุณิ. อรหตฺตํ ปน ปตฺวา อตฺตโน ปฏิปตฺตึ ปจฺจเวกฺขิตฺวา อุทานวเสน:-
"มุสลานิ คเหตฺวาน ธญฺญํ โกฏฺเฏนฺติ มาณวา
ปุตฺตทารานิ โปเสนฺตา ธนํ วินฺทนฺติ มาณวา.
ฆเฏถ พุทฺธสาสเน ยํ กตฺวา นานุตปฺปติ
ขิปฺปํ ปาทานิ โธวิตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทถ.
จิตฺตํ อุปฏฺฐเปตฺวาน เอกคฺคํ สุสมาหิตํ
ปจฺจเวกฺขถ สงฺขาเร ปรโต โน จ อตฺตโต.
ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา ปฏาจารานุสาสนึ
ปาเท ปกฺขาลยิตฺวาน เอกมนฺเต อุปาวิสึ.
@เชิงอรรถ: ๑ ม.,อิ. สํโรปิตกุสลมูลา
รตฺติยา ปุริเม ยาเม ปุพฺพชาติมนุสฺสรึ
รตฺติยา มชฺฌิเม ยาเม ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธยึ.
รตฺติยา ปจฺฉิเม ยาเม ตโมกฺขนฺธํ ปทาลยึ
เตวิชฺชา อถ วุฏฺฐาสึ กตา เต อนุสาสนี.
สกฺกํว เทวา ติทสา สงฺคาเม อปราชิตํ
ปุรกฺขตฺวา วิหสฺสามิ เตวิชฺชามฺหิ อนาสวา"ติ อิมา คาถา อภาสิ.
ตตฺถ จิตฺตํ อุปฏฺฐเปตฺวานาติ ภาวนาจิตฺตํ กมฺมฏฺฐาเน อุปฏฺฐเปตฺวา. กถํ? เอกคฺคํ สุสมาหิตํ ปจฺจเวกฺขถาติ ปฏิปตฺตึ ๑- ปจฺจเวกฺขถ, สงฺขาเร อนิจฺจนฺติปิ ทุกฺขนฺติปิ ๒- อนตฺตาติปิ ลกฺขณตฺตยํ วิปสฺสถาติ อตฺโถ. อิทญฺจ โอวาทกาเล อตฺตโน อญฺเญสญฺจ ภิกฺขุนีนํ เถริยาทีนํ โอวาทสฺส อนุวาทวเสน วุตฺตํ, ปฏาจารานุสาสนินฺติ ปฏาจาราย เถริยา อนุสิฏฺฐึ. "ปฏาจาราย สาสนนฺ"ติปิ วา ๓- ปาโฐ.
อถ วุฏฺฐาสินฺติ เตวิชฺชาภาวปฺปตฺติโต ปจฺฉา อาสนโต วุฏฺฐาสึ. อยมฺปิ เถรี เอกทิวสํ ปฏาจาราย เถริยา สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ โสเธตฺวา อตฺตโน วสนฏฺฐานํ ปวิสิตฺวา ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา นิสีทิ. "น ตาวิมํ ปลฺลงฺกํ ภินฺทิสฺสามิ, ยาว เม น อนุปาทาย อาสเวหิ จิตฺตํ วิมุจฺจตี"ติ นิจฺฉยํ กตฺวา สมฺมสนํ อารภิตฺวา อนุกฺกเมน วิปสฺสนํ อุสฺสุกฺกาเปตฺวา มคฺคปฏิปาฏิยา อภิญฺญาปฏิสมฺภิทาปริวารํ อรหตฺตํ ปตฺวา เอกูนวีสติยา ปจฺจเวกฺขณญาณาย ๔- ปวตฺตาย "อิทานิมฺหิ กตกิจฺจา"ติ โสมนสฺสชาตา อิมา คาถา อุทาเนตฺวา ปาเท ปสาเรสิ อรุณุคฺคมนเวลายํ. ตโต สมฺมเทว วิภาตาย รตฺติยา เถริยา สนฺติกํ อุปคนฺตฺวา อิมา คาถา ปจฺจุทาหาสิ. เตน วุตฺตํ "กตา เต อนุสาสนี"ติอาทิ. เสสํ สพฺพํ เหฏฺฐา วุตฺตนยเมว.
อุตฺตราเถรีคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ปฏิปาฏิยา ๒ ฉ.ม. อนิจฺจาติปิ ทุกฺขาติปิ
@๓ อิ. วา-สทฺโท น ทิสฺสติ ๔ ฉ.ม. ปจฺจเวกฺขณาญาณาย
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด